Tom,  Rozdzial

1   3,  23|   stali jak za murem z żelaza.~Dobkowi serca przybyło i gniewu,
2   3,  23|     trupy razem leżeli.~Ludzie Dobkowi podpełznąwszy z przerażeniem
3   3,  23|  Starszyzna jednak zazdrościła Dobkowi odniesionego zwycięstwa,
4   3,  28|      by podsłuchiwała rozmowę. Dobkowi pod lipami kładziono skóry,
5   3,  28| posłuszeństwo i ład wyborny...~Dobkowi niekiedy, słuchając, pięść
6   3,  28|      groziło, i uszy nabijając Dobkowi tym, że on u młodych kneziów
7   3,  28|       wyrobione.~Pełno tu było Dobkowi nie znanego sprzętu, którego
8   3,  28|        pozyskania więcej ludzi Dobkowi dopomagać. Zarania tego
9   3,  28|     sznur mocny ofiarował, ale Dobkowi wydał się on za cienkim.~