Tom,  Rozdzial

 1   2,  13|        śmiał. Zdawał się chory spać i marzyć. Niekiedy białe
 2   2,  13|      zamawiania chory zasnął i spać będzie do jutra, do rana,
 3   2,  13| pociągnął dalej. Doman wszakże spać nie myślał, babę tylko namówiwszy,
 4   2,  15|     było.~Na grodzie kłaść się spać nie śmieli, nużby ich nie
 5   2,  15|      po dziurach się rozlezą i spać będą.~- Miłościwy panie -
 6   2,  20|       dodał - pamiętaj ~Poszli spać. Nazajutrz Doman wstał rano,
 7   2,  20|    strumieniami. Doman poszedł spać do szopy. Szalało na niebie
 8   2,  21|     łunę, dokoła lasy i doliny spać się zdawały.~Kneź za nią,
 9   2,  21|    leżał na ławie, bo tej nocy spać nie mógł~po gościnie u Piasta.
10   3,  24| księżycowa, ciepła, nikomu się spać nie chciało. Starzy chyba,
11   3,  25|    jakiej na Lednicę.~Nikt też spać się nie kładł do rana -