Tom,  Rozdzial

1   1,  1  |       pocisnąwszy, choć syknął z bólu - wydobył, obejrzał ciekawie
2   1,  7  |        mnie go nie ma. We mnie z bólu wyschło wszystko, siłem
3   1,  10 |   świeciły jak u żbika. Syczał z bólu i śmiał się.~Z lasu coraz
4   2,  13 |    musiała, gdyż Znosek syknął z bólu, a Doman się obudził.~-
5   3,  24 |          ale nie zdawał się czuć bólu.~Ludzie go wnet z konia
6   3,  25 |      twarz miał jakby zamarzłą z bólu i skrzepłą. Nie drgnął w
7   3,  29 |      Leżał blady, sycząc tylko z bólu, ale twarz mu się śmiała
8   3,  29 |       się ciekawie, gdy jęknął z bólu. Stał tu i Wizun, i stara
9   3,  Dop| wyobrażenie. Stryjowie szaleją z bólu i umierają, a Popiel śmierć