Tom,  Rozdzial

1   1,  1 | wsunął.~Strzała miała z kości białej wyrobione ostrze cienkie,
2   1,  2 |       się niż towarzyszki. Na białej koszuli jej spływał sznur
3   1,  3 |    skrzydła kraski, sroczka w białej spódniczce podniosła się
4   1,  4 |  wianuszkiem u czoła, w sukni białej, z kwiatkiem w dłoni.~-
5   1,  11|           O! nie! nie!... ani białej, ani czarnej, ani żadnej
6   2,  15|      Hadonie.~Chłopak ku pani białej spojrzał znowu z ukosa,
7   2,  15|       z pierścieniem, o łaski białej pani toczyła się wieczna
8   2,  18|    przeciągał się, ziewał, do białej pani chodził czasem, a gdy
9   3,  24|  siedem miarek mąki jak śnieg białej, lały miód, lały wodę kryniczną,