Tom,  Rozdzial

1   1,  7 |          do wrót konia strzymał i zsiadł z niego.~- Bywajcie mi w
2   1,  8 |           na drodze, Wisz z konia zsiadł i pozdrowił.~- My do was -
3   2,  18|       było. Gdy smerda ze swojego zsiadł, ten robiąc bokami rozparł
4   2,  19|        ręką w podwórze zapraszał. Zsiadł więc i drugi z konia i weszli
5   2,  20|          go otaczało. Gdy z konia zsiadł, zaraz mu go wzięli, a że
6   2,  21| przyjechawszy blisko, z konia nie zsiadł, skinął głową na Krwawą
7   3,  22|      zajeżdżał przed jego wrota i zsiadł przed nimi.~- Ojcze Piastunie -
8   3,  30|        pytać, co się stało.~Doman zsiadł u wrót.~- Ludku, bracie -