Tom,  Rozdzial

1   1,  6 |     się śmiał z tej bezsilnej złości. Trwało to dosyć długo,
2   1,  8 | miotać i więcej może okazywać złości a gniewu, niż go mieli w
3   1,  11|        a w nim jeszcze więcej złości było i gniewu niż wdzięczności.~-
4   2,  12|          drgały mi z gniewu i złości... Śmiejąc się uspokajał.
5   2,  15|      włosy rozczochrane, a ze złości rwąc je palcami. ~- Hadon
6   2,  15|     się i począł się śmiać ze złości. Było to jego zwyczajem.
7   2,  16|     wiedzieć musieli.~Kneź ze złości ze tę nowinę niedobrą na
8   2,  18|      odgrażano. Kilka razy ze złości rzucił się ku drzwiom, od