Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |       Gdy podeszli, starzec się smerdzie pokłonił, chociaż ten mu
 2   1,  3 | pochowały. Dano jeść przybyłemu smerdzie i ludziom jego, a piwo z
 3   1,  4 |         której mu było żal, ale smerdzie ją trzeba było dać, aby
 4   1,  5 |      ano niebezpieczne wilki...~Smerdzie czy się gadać chciało, czy
 5   1,  9 |           Ty, niewolniku podły!~Smerdzie twarz cała krwią zapłonęła,
 6   1,  9 |       starca, który padł, kilku smerdzie zabito, sam on ranny, gdy
 7   1,  9 |  Tymczasem w krzakach nad rzeką smerdzie obmywano i obwiązywano głowę,
 8   1,  9 |      dalszej napaści. W istocie smerdzie dostatecznym się zdawało,
 9   2,  18|    coraz mocniej niecierpliwił. Smerdzie nareszcie nieodwołalnie
10   2,  18|         ciągle na nią wskazując smerdzie, a ten wreszcie musiał,
11   2,  21|       zdechłej świerzopy podali smerdzie śmiejąc się a szydząc. Mimo