Tom,  Rozdzial

1   1,  1 |          niepokoju - chłopak też weń oczy wlepił i zwolnili koniom
2   2,  15|         mu trzeba oddać i wmówić weń to, że oczy mu wzięto bez
3   2,  16|     Zabój trzymał się stołu ręce weń wpiwszy, rzucał się tylko,
4   2,  18|           trochę odwagi wstąpiło weń. Popatrzał na Piastuna,
5   2,  19| spokojnie - pierwsze wtargnięcie weń obcych żywiołów zachwiało
6   2,  20|         kubek nagotowany, prędko weń miodu nalała i sama go podała
7   3,  25|    postrzegłszy na brzegu siadła weń, odepchnęła się kijem i
8   3,  28|       coraz silniejszy, rzucając weń, co mógł ściągnąć gałęzi.