Tom,  Rozdzial

1   1,  2 | podnosząc zjadł, co też i obcy uczynił.~Trwało to chwilę... gość
2   1,  2 |      pod suknią. Nim to jednak uczynił, splunął nań nieznacznie,
3   1,  9 |     rzecz, ale on to nie swoją uczynił wolę... Co myślicie poczynać?~-
4   2,  12|        miłował i dlatego gwałt uczynił... Patrzałam mu milcząc
5   2,  19|       Rozpowiadał im potem, co uczynił Chwostek z kmieciami i ze
6   2,  19|       go męczono? - zapytał.~- Uczynił to dobrowolnie dlatego,
7   2,  19|        dać, dozwólcie, abym to uczynił, jak u nas we zwyczaju,
8   3,  25|      Królewicz się jastrzębiem uczynił i pogonił za nią. Ulękła