Tom,  Rozdzial

1   1,  4 |  Koladzie, Samowile, co wiatr trzyma. Niech rozpuści wiatrom
2   1,  4 | korony, kądziel miasto miecza trzyma, męża nie chce, pana nie
3   1,  8 |     iż on pierwszy z Niemcami trzyma... ród jego cały serce tam
4   1,  10|      tysiączniki stanowi, mir trzyma, bezpieczeństwa strzeże.
5   2,  15|   jestem, a motłoch grozą się trzyma, tego się nie boję. Rozśmiał
6   3,  22|      choć mówi niewiele i nie trzyma z nikim, tylko dla gromady
7   3,  24|      i na rękę też, która kij trzyma, bo to tak jak trzecia noga...~
8   3,  25|      pająk ją za białą rączkę trzyma.~- O! ja nieszczęśliwa!