Tom,  Rozdzial

1   1,  4 |           Smerda jadąc drzemał - spali też na koniach, choć ciągle
2   1,  7 |        nic! Nic! Niech się świat spali, niech go morze pochłonie,
3   2,  13|   stróżowały na podwórzu, ludzie spali, wrota były zaparte. Pomimo
4   2,  16|         około mostu, gdy wszyscy spali okrom straży u haci i mostu.
5   2,  20|          w burzę, kamiennym snem spali.~Pod okienko pod chatą ktoś
6   2,  21|     obozowisku paliły się ognie. Spali jedni, drudzy na straży
7   3,  26| pokładłszy się przy nim na ziemi spali. Z brzaskiem dnia po cichu
8   3,  26|           Pobudzono tych, którzy spali, i wszyscy na koń siedli