Tom,  Rozdzial

1   1,  3 |       nie potrzebuję - dodał, róg wyjmując z zanadrza - nad
2   1,  3 |       się zachmurzył - porwał róg zza koszuli i trzy razy
3   1,  9 |   żona wierna, koń twój miły, róg twój głośny... Wiszu stary,
4   2,  16|       ocknął się dopiero, gdy róg usłyszał u wrót i dobrze
5   2,  21|       ziemi.~Strażnik znowu w róg począł trąbić, ale dech
6   3,  23| mieczem na przedzie i od pasa róg wziąwszy dał znak, aby się
7   3,  25|   jednak do środka, podniosła róg sukiennej zasłony, zajrzała,
8   3,  27|   nagle dźwignął się z ziemi, róg miał za pazuchą, podniósł