Tom,  Rozdzial

1   1,  6 |         ścianami szop do koni i tu przypadł, tuląc się pod kawałem sukna,
2   1,  7 |           Doman korzystając z tego przypadł i z wielką zręcznością w
3   1,  8 |           gdy Sambor już mu do nóg przypadł.~- Musiałem, choćby życie
4   2,  15|        posłania zerwał i do ściany przypadł, jakby w nią chciał się
5   3,  22|    zdyszanym i potem oblanym koniu przypadł człowiek w koszuli, z dala
6   3,  24|           bez ustanku krążyły. Kto przypadł, ten sam sobie do woli czerpał
7   3,  28|         umiał.~Gdy weszli, a Hengo przypadł do ziemi, czego Dobek wcale
8   3,  29| przeczuwała.~Gdy Sambor do nóg jej przypadł rąbek sukni całując, przyjęła