Tom,  Rozdzial

1   1,  4 | niezrozumiale, cicho, sam sobie nucić zaczął.~Milczeli wszyscy.
2   1,  4 |        i nie postrzegł się, jak nucić zaczął. Ręce, chleb porzuciwszy,
3   1,  6 |      moje będą miały co jeść...~Nucić coś począł i zdrzemnął się
4   1,  11|    czekać trzeba...~Zaczęta coś nucić i przerwała. Syrojeszki
5   2,  20|         począwszy coś półgłosem nucić odbił od brzegu.~W chramie
6   2,  20|      rozmowa toczyła. Doman coś nucić poczynał, na duszy mu było
7   3,  24|     ręcznikami i druhny poczęły nucić smętny śpiew pożegnalny,
8   3,  25|         mówiąc zaczęła piosenkę nucić i wysunęła się z chaty wprost