Tom,  Rozdzial

1   1,  8 |         zawodząc żałośnie, ręce łamiąc i płacząc. Strach je ogarniał.
2   1,  9 |    wrota trzeszczały od nacisku łamiąc się kawałami.~Starszy syn
3   2,  17|   Kneziu, panie! - zawołał ręce łamiąc - tyś już jeden pozostał.
4   2,  21|         zdyszany, radując się i łamiąc ręce.~Wwiódł chłopaków do
5   3,  24|        włosem, bez wianka, ręce łamiąc, we łzach cała.~Nie myśląc
6   3,  24| Niewiasty biegły nad brzeg ręce łamiąc i padając. Czółen brakło.
7   3,  26|   Rozpłakała się niewiasta ręce łamiąc a czując, że się ich swobodne,
8   3,  30|        za stołem siedział chleb łamiąc czarny.~Stanęli przed nim