Tom,  Rozdzial

1   1,  2 |    zniesiono, a Wisz skinieniem gościa zaprosił, sam siadłszy w
2   1,  6 | spływały na kamienie u przyzby.~Gościa przyjęto uprzejmie. Niemiec
3   1,  7 |      młody gospodarz. - Takiego gościa, jak stary Wisz, nigdy się
4   1,  7 |   chłopak, gospodarz przepił do gościa.~Sami jedni w izbie byli.~-
5   2,  13|          Widoczne było z twarzy gościa, iż słowom jej nie wirzył.
6   2,  13|     skinął i bratu dał znak, by gościa przyjmował. Bumir się rozsiadł
7   2,  17|       Uderzył potem po ramieniu gościa i oczy zaczerwienione wlepiwszy
8   2,  20|         rzuciła je do kubka dla gościa.~Ojciec wołał o wieczerzę -