Tom,  Rozdzial

1   1,  1 |     do szczętu, daleko więc w głąb jego sięgnąć było można
2   1,  2 | rozstąpili się ku ognisku i w głąb~świetlicy, każdy chwaląc
3   1,  3 |      strwożeni, cofnęli się w głąb - opuściła ich wesołość.
4   1,  6 |   ustąpiwszy nieco od rzeki w głąb lasu, wyszukał łąkę zieloną,
5   1,  10|      się na niej i spojrzał w głąb. Patrzał długo nic dojrzeć
6   2,  12|     myśli...~Zaszedł tak aż w głąb boru, gdzie już tylko z
7   2,  12|    gromady. Słońce zajrzało w głąb lasu, na wzgórzu nie było
8   2,  21|      i obuchami padły wrota w głąb i z głuchym grzmotem stoczyły