Tom,  Rozdzial

1   1,  3 |     żółtym ogonem, zawinął się i znikł wsunąwszy do jamy. Na gałęziach
2   1,  6 |         i dosiadłszy je, wprędce znikł z oczów gospodarza w las
3   1,  7 |        go stawił, nie nasz był i znikł z tej ziemi.~Doman zmilczał.~-
4   1,  8 |     pokłonił, zawinął, skoczył i znikł.~Po wyjściu jego długo cicho
5   2,  17|   szalone w zarośla wniosło. Gdy znikł z oczów pogoni, już go w
6   2,  21| podstawiono, pochwycił oburącz i znikł.~Już im głód doskwiera! -
7   3,  26|         dopadłszy do kraju lasu, znikł w nim z oczów kmieci, którzy