Tom,  Rozdzial

1   1,  3 |   dłonią i żywo, długo mu coś szeptać zaczął. Z twarzy nie widać
2   1,  10|     więcej nie chciał.~Powoli szeptać znowu poczęto, gwarzyć i
3   2,  13|    ranę mu poczęła opatrywać, szeptać nad nią i spluwać na wszystkie
4   2,  15|      mnie nie śmieją!~Zaczęli szeptać ciszej - kneźna siadła tuż
5   2,  15|    popił pan miłościwy. Hadon szeptać począł, o czym tego dnia
6   2,  18|       zbliżył i począł mu coś szeptać żywo do ucha, wpadł potem
7   2,  19| zdjęli nakrycie i poczęli coś szeptać, nad jadłem zastawionym