Tom,  Rozdzial

1   1,  3 |     myślał oddać powitania. Skłonił się i Hengo, ale mu twarz
2   1,  3 |  pozdrawia uprzejmie.~Stary skłonił głowę i po siwych włosach
3   1,  7 | stojąc przed nim. Ledwie go skłonił, by usiadł przy nim podle.
4   1,  10|    Młodszy posłusznie głowę skłonił.~Wtem z drugiej strony nadjechali
5   2,  15|   chwyciło pod ręce, bo się skłonił i na ziemię padał.~Tak podtrzymując
6   2,  20|  obyczaju starym.~Doman się skłonił.~- Do domu jadę, drużby
7   3,  27|  razy Miłosz głowę ku niemu skłonił, a słowo mu na ustach zamierało.