Tom,  Rozdzial

1   1,  5 |       powtórzyła ręce załamując radośnie i podnosząc je nad głowę.~-
2   1,  6 | ucichało i wołano tylko na głos radośnie, zwycięsko, póki znowu od
3   1,  8 |   wieczór byt już u wrót, a psy radośnie skomląc witać pana wybiegły.
4   1,  8 |        stary widząc, jak psisko radośnie ogonem kręciło, jak gdyby
5   1,  8 | podwórzowy kilka razy szczeknął radośnie, jakby się łasił do kogo.
6   2,  12|         i wielkim głosem wołano radośnie:~- Kupało!...~Niewiasty
7   3,  27| zdobyczą obciążone, wyśpiewując radośnie.~Wśród starych dębów płonęły