Tom,  Rozdzial

1   1,  6 |      Kneź sam jeden stał na podsieniu wziąwszy się w boki - i
2   1,  6 | chwiejąc się przechadzać po podsieniu, nucił coś wesołego. Bystre
3   1,  6 | dojść uszu knezia, który na podsieniu u wnijścia się ukazał, stanął,
4   1,  7 |      kłócić się zaczęły.~Na podsieniu czekał na nich starzec zgarbiony.
5   2,  15|  ziemi dosyć.~Chwost się po podsieniu przechadzał, czasem o słup
6   2,  16|    odgadnąć było trudno. Na podsieniu stała Brunhilda blada, w
7   2,  19| późna.~Siedzieli na ławie w podsieniu i patrzali stąd na jezioro