Tom,  Rozdzial

1   2,  18 |         trzeba było.~Mrok padać poczynał, gdy nareszcie smerda wrócił
2   2,  20 |        toczyła. Doman coś nucić poczynał, na duszy mu było weselej
3   3,  23 | wyniesienie, a łagodnie z niego poczynał. Szło tylko o wynalezienie
4   3,  24 | ustawała. Co jeden przerwał, to poczynał drugi.~Młody siedział przy
5   3,  26 |     niemu, ażeby pierwszy mówić poczynał.~- Azaż nie wiecie, co czynić? -
6   3,  28 |       ów jeniec wojenny już coś poczynał mieniać, bo choć go ze wszystkiego
7   3,  Dop|  postrzegłszy, że nieprzyjaciel poczynał sobie niedbale i nieostrożnie,