Tom,  Rozdzial

1   1,  2 |        jej lice smutno i poważnie patrzało. Między wszystkimi zda-wała
2   1,  10| nadciągała. Dwoje oczów z dziupli patrzało i dwoje uszów słuchać musiało,
3   1,  10|       wielu brakło. Innym z oczów patrzało dziwnie, jakby słowa jeszcze
4   1,  10|       dębu, z którego dwoje oczów patrzało, głosy dolatywały jak fale:
5   1,  10|         Dwoje jasnych oczu ciągle patrzało.~Parobcy, co na łące siedzieli,
6   3,  24|        słońce na wskroś przez nie patrzało.~Tymi darami okupił sobie
7   3,  29|         brodami białymi i siwymi, patrzało w milczeniu, jak tam zastęp