Tom,  Rozdzial

1   1,  9 |      wyżej, na szczyt sam, aż tu padła u stóp męża i objąwszy nogi
2   1,  10|          świsnęła w powietrzu... padła w sam otwór dębu, gdzie
3   2,  12|        wołając: - Dziwa!~Siostra padła wieszając się jej na szyi
4   2,  12|           Doszła tak do przyzby, padła na nią, ręce opuściła i
5   2,  21|         się ich nie boję.~Kneźna padła mu do nóg.~- Panie miłościwy!
6   3,  25|         moją musisz być teraz...~Padła panna na ziemię i płacze:~-
7   3,  27| prowadzili w ofierze zwycięzcom. Padła biedna przy trupie Leszka