Tom,  Rozdzial

1   1,  6 | miłościwego pana... słyszał mruczenie i śmiech, a może słowo jakie
2   1,  7 |   nimi słychać było płacze, mruczenie i krzyki dwóch srok, które
3   1,  10|      Jęknęło kilku i głuche mruczenie słyszeć się dało po tłumie.
4   1,  10|  kiedy nam to pokój kupuje? Mruczenie rosło coraz, aż zgłuszyło
5   1,  10| Słychać było sapanie jego i mruczenie. Żółte oczy pobłyskujące
6   2,  13| ruszył się, jęknął i jakieś mruczenie niewyraźne z ust mu się
7   2,  14|     rozległo się szemranie, mruczenie tłumu, który szumiał jak