Tom,  Rozdzial

1   1,  9 |    podniósłszy też kubek w górę, głośno zawołał:~- Krew za krew!~
2   2,  12|        podśpiewując, śmiejąc się głośno do siebie, hukając ku lasom,
3   2,  15|      nastawiać nie miał ochoty - głośno ujadał tylko, a nie nacierał
4   2,  17|      wojny się nie obejdziecie - głośno zawołał powtórnie starzec -
5   2,  20|         przepadło.~Rozśmiała się głośno. Mili już nie było, pobiegła
6   2,  21| potajemnie.~Wszyscy domagali się głośno jadła i napoju, a kij smerdów
7   3,  26|   pomogło; upominali się wszyscy głośno, ulec więc musiał. Pobudzono