Tom,  Rozdzial

1   3,  25|        Przyszła siwowłosa Nania, Domen otwierał oczy, ale powieki
2   3,  25|           Jak przez sen pamiętał Domen wesele swoje - popłoch nagły,
3   3,  25|   Wszystko byś to miała - odparł Domen - i kożuch na zimę, ale
4   3,  29|  ustępując i kroku.~Wyszedł więc Domen z chramu na łąkę i ciągnął
5   3,  29|          się w zarośla i znikła.~Domen zadumany powlókł się do
6   3,  30| wieczorowi się miało, szedł więc Domen do chramu, gdzie się Dziwę
7   3,  30|        rychlej zamknęła! - rzekł Domen. Dziwa oczy spuściła i zamilkła.