Tom,  Rozdzial

1   2,  15|      drudzy się pokładli ze znużenia.~Czekali, nie mogąc się
2   2,  18|    Chwost się też z głodu i znużenia ledwie wlókł. Między strachem
3   2,  19|    uśmiechniętą prawie mimo znużenia. Drugi, starszy nieco, surowszego
4   3,  25|     lecz jakby uśpionego ze znużenia. Krew zgęsłą na nim widać
5   3,  25| kobiecą, płachtą okrytą. Ze znużenia znać drzemała w tym czółenku,
6   3,  29|   Jeśli ją przerwała chwila znużenia, wnet powracała wściekłość.