Tom,  Rozdzial

1   1,  6 |   poprawiał, pilno mu się wyrwać było, a głosu się własnego
2   2,  13| stadu goniących go ogarów wyrwać, zręcznie za płot wskoczywszy.
3   2,  15| pod ręce. Próbował im się wyrwać jęcząc i nie zważając na
4   2,  16|  gdy mi oprawca przyszedł wyrwać moje oczy, którymi na świat
5   2,  18|  i gród, ale aby się stąd wyrwać bezpiecznie, do nocy czekać
6   3,  29|    co go dobił, nie mogąc wyrwać się z ostatniego uścisku.