Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |       A że na inne niewiasty w podwórku po kątach poprzytulane skinęła,
 2   1,  3 |     się też twarz Wisza, gdy w podwórku ani córek, ani synowej żadnej
 3   1,  3 |      Samborem sami pozostali w podwórku. Chłopak chciał zacząć rozmowę,
 4   1,  3 |  rozeszli. Sambor jak wkuty na podwórku pozostał, oparty o wrota.
 5   2,  12|    stanął u zagrody, znalazł w podwórku wszystkie niewiasty zawodzące,
 6   2,  18|  świecił ogień. Słychać było w podwórku koni rżenie i bek owiec.~
 7   3,  24|       dziewczęta koło wiedli w podwórku, gdzie i gędźba usiadła
 8   3,  24|       O doloż moja - o dolo!~W podwórku zwijając się, wszyscy jak
 9   3,  24| beczkami nie dopitego miodu. W podwórku nie było żywej duszy - psy
10   3,  27|          Wy mnie - tu, na moim podwórku przychodzicie rozkazywać,
11   3,  30|       wrót zagrody stanęli.~Na podwórku u studni czerpała wodę Żywia