Tom,  Rozdzial

1   1,  2  | zieleniał wesoło. Twarze innych śmiały się dziecinnie, jej lice
2   1,  4  |   struny, aby dźwięku wydać nie śmiały, usta zacisnąwszy, aby się
3   2,  21 |         zniknąć już za nią, gdy śmiały bartnik puścił strzałę,
4   3,  22 |        wziąwszy na konia siadł. Śmiały mu się oczy i drgały usta.
5   3,  29 |         I teraz też usta mu się śmiały jak do najmilszej słodyczy,
6   3,  Dop|      zamysł więcej dowcipny niż śmiały... Z pierwszym brzaskiem