Tom,  Rozdzial

1   1,  1 |    pokrajaną, brunatną - niby węże sine oplatały żyły, pod skórą
2   1,  3 |           spokój zakłócił. Mignęły sine skrzydła kraski, sroczka
3   1,  8 |         nad Dunaj; za Dunajem, nad sine morze i na zachód aż do
4   2,  21| towarzyszów; popatrzali na blade i sine twarze i zabrali się do
5   3,  25|          rozścielał się jak chusty sine.~Stali na brzegu wszyscy,
6   3,  25|           na nim widać było i rany sine... Wizun przyklęknął nad