Tom,  Rozdzial

1   1,  1 |         od wieków kamieniu ujrzał siedzącego starca, który, nie postrzeżony,
2   1,  3 |        wlokąc, szybko podszedł do siedzącego na ławie smerdy, przysunął
3   1,  6 | pośpieszył doń, zastał go samego, siedzącego w izbie na dole; przed nim
4   2,  17|     oczyma rzucając to na Miłosza siedzącego z głową spuszczoną, to na
5   2,  17|   popatrzywszy z ukosa na Miłosza siedzącego na ziemi, starego Wizuna
6   3,  29| najrzawszy przeciw sobie na koniu siedzącego Klodwiga, wprost się przebił