Tom,  Rozdzial

1   1,  4 |      rażony zginął. Wojsko się rzuciło, najezdnika rozbiło, a panu
2   1,  6 |        które jezioro na brzego rzuciło, jak drugie czółnami płynęły
3   1,  9 |      ducha, wszystko, co żyło, rzuciło się jak wściekłe na ludzi
4   2,  21| nawinęło, padło... co oszczepy rzuciło, związano w pęta... Po izbie
5   2,  21| dobroduszne wyglądał. Kilku mu rzuciło po chleba kawałku i po nie
6   3,  25|      Dziewczę główką obojętnie rzuciło, ale stara weszła z wolna,