Tom,  Rozdzial

1   1,  6 | pochyliła mu się do ucha, a on z płaczem opowiadać jej zaczął, co
2   1,  9 |     uszły z drogi; rzuciły się z płaczem wnuczki wołając za nią,
3   1,  9 |         pieśnią, pół słowem, pół płaczem:~- Stary Wisz niech się
4   2,  15|     zamek cały do późna jęczał i płaczem się rozlegał. Dopiero gdy
5   2,  16|          chwytając go z jękiem i płaczem w ramiona. Miłosz siedział
6   3,  27|     zakrywając rękami, i ryczała płaczem okropnym, grobowym.~Dzicz