Tom,  Rozdzial

1   1,  6 |    było, a głosu się własnego obawiał, kiwnął więc tylko głową
2   1,  8 | tęskno do mogiły, do ojców... obawiał się i troszczył o córki
3   2,  13|  Stary kmieć czarów się i bab obawiał. Z przerywaną więc rozmową
4   2,  16|     drodze, jak był na zamku; obawiał się, mimo zaręczeń stryjenki,
5   2,  18|   nucąc siedziała na kłodzie.~Obawiał się ich kneź, ale i smerda
6   3,  28|       drogi już się Dobek nie obawiał - myślał tylko, co z Niemcem