Tom,  Rozdzial

1   2,  15|      bezbronna, rozpędzi ich garść Sasów.~Hadon podparł się
2   2,  15|     posadzić. Śmiało szła ta garść ludzi trzymając się razem.
3   2,  21|      świętą.~To mówiąc ziemi garść pochwycił w dłoń i podniósł
4   3,  23| spodziewając się, że ta mała garść, tułając się po spustoszonym
5   3,  23|    tak że gdyby naówczas owa garść Kaszubów wróciła na pobojowisko,
6   3,  30|   zwycięstwo i łupy a jeńce? Garść ziemi na oczy, oszczep w