Tom,  Rozdzial

  1   1,  1  |               drobnej drużyny. Wysoko pod chmurami płynął orzeł siwy,
  2   1,  1  |           niebu, ruch się dał słyszeć pod gałęziami. Wkrótce potem,
  3   1,  1  |           koloru okrywała mu ramiona, pod szyją spięta na guz i pętlę.
  4   1,  1  |        pogotowiu, stary wlazł jeszcze pod szałas i po chwili wyszedł
  5   1,  1  |             powiązanych i konia swego pod kłodę poprowadziwszy skoczył
  6   1,  1  |               coś bielało nie opodal. Pod dębem leżał kamień wyżłobiony
  7   1,  1  |              węże sine oplatały żyły, pod skórą nabrzmiałe.~W chwili
  8   1,  1  |               wstając. - Kto raz spał pod dachem naszym, zawsze ma
  9   1,  1  |              dachem naszym, zawsze ma pod nim spocząć prawo. My wam
 10   1,  2  |            ławie rozkładał.~A było go pod dostatek, świecił i porywał
 11   1,  2  |          wpuścił do worka, który miał pod suknią. Nim to jednak uczynił,
 12   1,  2  |               podał... Hengo, co miał pod ręką rozłożywszy, - patrzał
 13   1,  2  |             gospodarz - kiedy samo co pod dach przychodzi, a do życia
 14   1,  2  |              mu trzeba - ziemię matkę pod nogami, słonko nad głową,
 15   1,  2  |               wcisnęły się do chaty i pod stół, kości gryząc, które
 16   1,  3  |            poznać było starszego, koń pod nim roślejszy i pokaźniejszy
 17   1,  3  |                  Ze skóry nas drzecie pod pozorem obrony.~Smerda chciał
 18   1,  3  |          wolny był, tam idę na pęta i pod grozę. U was my wszyscy
 19   1,  4  |             ziemię, mogiłę usypało... Pod mogiłą skarby wielkie być
 20   1,  4  |            podkradł się nocą Kupałową pod mogiłę, jak w nią wszedł,
 21   1,  4  |            gromady, wiodła starszyzna pod święty dąb, nad święty zdrój,
 22   1,  4  |                Smok w pieczarze siadł pod górą, co zobaczy, to pochłonie,
 23   1,  4  |             siarką, smołą, podrzuć je pod smoczą jamę, kiedy żmij
 24   1,  5  |            jakiś i straszny, a dokoła pod nim cisnęły cię zręby budowli,
 25   1,  5  |          Jechali długo, nim nareszcie pod wrota ciasne przybyli, poznano
 26   1,  5  |              nie umarł, chyba w lochu pod wieżą... - dodał z uśmiechem. -
 27   1,  5  |          komorze, wyszli razem na wał pod wieżę. Kos wskazał małą
 28   1,  6  |             blady. Niedobitki pełznąc pod wschody jęczeli, kilku usiłowało
 29   1,  6  |               go ku sobie. Musiał iść pod stopnie i stanąć przy nich...~-
 30   1,  6  |             Napiłego ujęli mimo oporu pod pachy i zaciągnęli raczej,
 31   1,  6  |            biesiadnik, który noc całą pod tynem w chwaście przejęczał. -
 32   1,  6  |             zginął mamie!~Schylił się pod nogami zobaczywszy leżący
 33   1,  6  |             będzie co dnia... W lochu pod wieżą, nie licząc bratanka
 34   1,  6  |             miał czas prześliznąć się pod chruścianymi ścianami szop
 35   1,  6  |              i tu przypadł, tuląc się pod kawałem sukna, który naciągnął
 36   1,  7  |              do niego trawa, co rosła pod stopami, pochylenie gałęzi,
 37   1,  7  |             się Wisz.~Uściskali się i pod rękę go ująwszy, wiódł Doman
 38   1,  7  |             wywiódł starca za zagrodę pod lipę, która na wzgórzu stała.
 39   1,  7  |       świeciły ogniste żbików ślepia, pod krzakami mruczały niedźwiedzie,
 40   1,  7  |         przepuszczało słoneczne i gdy pod wieczór wydobyli się z tych
 41   1,  7  |          który mrucząc podścielał się pod pańskie nogi...~Dwie sroki
 42   1,  7  |         zgarbiony. Wyszli z nim razem pod stan dęby w podwórze.~-
 43   1,  8  |           szanowano a radzono się, że pod tą ubogą strzechą przechowywały
 44   1,  8  |             Albo lepiej siądźmy gdzie pod drzewy, na uboczu, bo wasz
 45   1,  8  |         łączkę, aby się pasły, siedli pod dachem w odrynie, gdzie
 46   1,  8  |             mówić począł:~- Siedzicie pod samym grodem i pod bokiem
 47   1,  8  |          Siedzicie pod samym grodem i pod bokiem Chwostka - rzekł -
 48   1,  8  |      wycisnęli już z sadyb dawnych, i pod nogami nam co dzień ziemi
 49   1,  8  |          cisną, a pięściami nam grożą pod nos... bo wiedzą, że knezie
 50   1,  8  |           starszy i opowiadał, co się pod niebytność ojca doma robiło
 51   1,  8  |          upalnym spoczywał za zagrodą pod dębami leżąc na ziemi psy
 52   1,  9  |            ustąpił.~- Jedliście chleb pod moim dachem - rzekł - nie
 53   1,  9  |                z zamkniętymi powieki. Pod ręce wiodły ją córki zrzuciwszy
 54   1,  9  |              Jaga, którą wiodły córki pod ręce; cała ludność aż do
 55   1,  9  |               łuczyny smolnej, której pod spodem i po bokach nagromadzono
 56   1,  10 |               duchom tej ziemi. Widać pod nim było mnóstwo płacht
 57   1,  10 |             otarcia. Rzucano je potem pod dębem w tej wierze, iż z
 58   1,  10 |          gęstwinie. Ostrożnie coś się pod dębem prześliznęło, przycupnęło,
 59   1,  10 |           słuchać musiało, bo rozmowy pod samym dębem się toczyły.~
 60   1,  10 |         siwych, weszli na uroczysko i pod chwiejącą się szopę. Tu,
 61   1,  10 |               tam zwać, musi być... a pod nim my, choć jemu równi
 62   1,  10 |         krzyczeli Myszki - wszystkich pod grodem jak psów wywieszają...
 63   1,  10 |              im nas zmóc... Oni stoją pod jednym wszyscy, a my i jednego
 64   1,  10 |             popętawszy na skraju łąki pod lasem; młodzież, parobczaki
 65   1,  10 |             sroga...~- Nie widziszże? Pod dziuplą, hen, dwoje oczów
 66   1,  11 |         unosić się nad łączką patrząc pod siebie, szukając czegoś
 67   1,  11 |              Ale kwiatki niedobre się pod rękę nawijały i końce rwały
 68   1,  11 |               niej, siedem się spinać pod górę...~Żywia litościwa
 69   1,  11 |              Jużci, kto może u knezia pod stołem się wylegiwać, z
 70   1,  11 |             stoi dziuplasty, wygniły, pod uroczyskiem Żmijowym...
 71   2,  12 |             widać było u skraju lasu, pod dębami i głębiej jeszcze.
 72   2,  12 |              przebrzmiewały po lesie.~Pod dębem siedział Słowan, pod
 73   2,  12 |            Pod dębem siedział Słowan, pod innym drugi śpiewak, którego
 74   2,  12 |    dziewczynie, która żywo i zręcznie pod stos ją podłożyła. W tej
 75   2,  12 |          widma kryły się w przepaści, pod ciemny płaszcz Jamy.~Ledwie
 76   2,  12 |          ziemi starzy pijąc i jedząc. Pod drzewami szeptały pary młode;
 77   2,  12 |              i ciemno było dokoła. Tu pod dębem legł. Głosy kupalne
 78   2,  12 |       ogniskom.~- Podkraść się trzeba pod koło... - szeptał jeden. -
 79   2,  12 |               w oczy... Mieczyk drżał pod moją dłonią... Schylił się,
 80   2,  12 |            nią; szła żegnać rzekę, co pod dworem płynęła, i kamienie,
 81   2,  13 |              za pierś.~Jaruha stojąca pod oknem usłyszała ten głos
 82   2,  14 |             palach, które się trzęsły pod nim, wyszedł stary zgarbiony
 83   2,  14 |           podnoszącego się wysoko, aż pod strop i dach. Była to czarna,
 84   2,  14 |             obiatę dla stróżek i było pod dostatkiem wszystkiego.
 85   2,  14 |               poza słupy kontyny stał pod częstokołem oparty oń z
 86   2,  14 |          starzec zabity, na śmiecisku pod stołbem młodzieniec, na
 87   2,  14 |        warcząc nadbiegać nad jezioro.~Pod nią widać było szare pasy
 88   2,  14 |             Ziemia zdawała się trząść pod nogami ludzi. Kneź drżał
 89   2,  15 |              u ciebie naszych w lochu pod ziemią gnije i zgniło?~-
 90   2,  15 |        podsienia, padli oba. Kneź był pod spodem, Myszko siedział
 91   2,  15 |             słabnącego dwóch chwyciło pod ręce, bo się skłonił i na
 92   2,  15 |         zostaw to mnie.~Pogładziła go pod brodę.~- Na wieżę idę, Leszka
 93   2,  15 |              było domyślać, że szukał pod ręką czegoś, co by mu do
 94   2,  15 |          przez Muchę ujęło go z wolna pod ręce. Próbował im się wyrwać
 95   2,  15 |          izbie, pogładziła młodzieńca pod brodę, dając mu kubek miodu.~-
 96   2,  16 |                i rzucił je, i zgniótł pod nogą. A! gdyby mi jedno
 97   2,  16 |            stara macierz wodziła syna pod dębami za rękę jak niemowlę
 98   2,  16 |             siąść na spoczynek w cień pod drzewa. Mściwoj i Zabój
 99   2,  16 |          szepty do późnej nocy trwały pod dębami. Nazajutrz rano Mściwój
100   2,  16 |              było wysoko, gdy na polu pod lasem jezdni się ukazali,
101   2,  16 |              ani bardziej woniejącego pod słońcem. Zapraszała, aby
102   2,  16 |             stół się ujął, nie mógł i pod stół jęcząc padł bezsilny.
103   2,  17 |      podpełznął między krzaki rosnące pod tynem, wsunął się dalej
104   2,  17 |                Na grodzie Miłoszowym, pod starymi dębami siedziała
105   2,  17 |       niedźwiedziej skórze rozesłanej pod drugim dębem leżał sparty
106   2,  17 |               zabudowań i dworu. Ruch pod dębami stał się żywy.~Leszka
107   2,  17 |            ognie rozpalić kazał, legł pod szałasem z gałęzi, ale nie
108   2,  18 |            nosić!...~I mruczała znowu pod nosem, a smerda stał strwożony.~-
109   2,  18 |             coraz.~Biegli tak, dopóki pod Chwostem koń nie padł wreszcie
110   2,  18 |             naszywania, miecz schował pod odzież i oczy włosami zapuścił.
111   2,  19 |          wnijścia. Wróble świergotały pod strzechą niespokojnie, jaskółki
112   2,  19 |               długie płaszcze ciemne, pod nimi obcisłą odzież podpasaną
113   2,  19 |             chciwie, usiłując świeżej pod nogami dostać trawy.~Jadący
114   2,  19 |                Będźcie mi pozdrowieni pod tą strzechą - rzekł - przychodzicie
115   2,  19 |            który ściągać się zaczynał pod grodzisko. Nie rozpoczynano
116   2,  19 |              Stoły postawiono z desek pod drzewami, z mięsiwem, chlebem
117   2,  19 |               Dwór, podwórko i łączka pod drzewy około południa pełne
118   2,  19 |             niewieściego przechodzili pod władzę ojca, zaczynając
119   2,  19 |        powinien.~Tuż u drzew starych, pod którymi stoły z desek zbite
120   2,  20 |           kręcić, bo miał z czego tyć pod dostatkiem. Stary jednak
121   2,  20 |           odpoczywał u brzegu jeziora pod wierzbą starą.~Drzewo to
122   2,  20 |               widzieć, podkradłem się pod zagrodę, gdy do trzody wychodziła,
123   2,  20 |          palcach, niektóre z oczkami, pod szyją miała guz ogromny
124   2,  20 |         usiadł na ławie.~- Coś mi się pod skwar jechać nie chce -
125   2,  20 |              go wychodzącego pobiegła pod tyn, spojrzała przez szpary
126   2,  20 |          burzę, kamiennym snem spali.~Pod okienko pod chatą ktoś podszedł
127   2,  20 |               snem spali.~Pod okienko pod chatą ktoś podszedł nieznacznie,
128   2,  20 |               nie postrzeżony skoczył pod okienko komory i zapukał.~-
129   2,  21 |               o mur, poglądał na gród pod nogami, na chodzących po
130   2,  21 |                pachołkowie z legowisk pod okopem, smerdowie z przyzby
131   2,  21 |    niewyraźnego widać było. Majaczało pod lasem z jednej i z drugiej
132   2,  21 |           żoną wyszli na przedsienie. Pod lasem stały gromady, które
133   2,  21 |              zorzy dojrzeć było można pod lasem tłumy, które się poruszały,
134   2,  21 |               powiązane, szeregiem aż pod wały.~Na okopach leżący
135   2,  21 |              się roi czarno, gnie się pod ciężarem ludzi, a wieżyca
136   2,  21 |           położyły się na horodyszczu pod stołbem i spoczywały - daleko
137   2,  21 |               a ma go być tyle drugie pod nią, co na niej...~- Głodem
138   2,  21 |              domu, druga się położyła pod wieżą, na grodzie i nad
139   2,  21 |              Krwawa Szyja - posiedzim pod wieżą, aż wyzdychają z głodu.~
140   2,  21 |            woli. My wam jedno powiemy pod klątwą, pod świętą.~To mówiąc
141   2,  21 |             jedno powiemy pod klątwą, pod świętą.~To mówiąc ziemi
142   2,  21 |              i podniósł ją do góry.~- Pod klątwą mówię ci, Bumirze,
143   2,  21 |         Ciekawych kilku podsunęło się pod wieżę, wnet im na głowę
144   2,  21 |              głos z okna począł wołać pod wieżę. Pomyślano, że się
145   2,  21 |            młodzież ciekawa podkradła pod mury i ucho przykładała
146   2,  21 |            przystawiać zaczęto, a tuż pod młoty i obuchami padły wrota
147   3,  22 |         Myszko Krwawa Szyja podjechał pod chatę Piastuna jak noc chmurny.~-
148   3,  22 |          kozłów, misternie wywyższone pod dachem purpurowym ze słupy
149   3,  23 |            Sami kneziowie na pagórku, pod szałasem odpoczywali bezpieczni.~
150   3,  23 |           wili się bezbronni, padając pod oszczepami i młotami. Niektórzy
151   3,  23 |       rozlegała po lesie. Dobek leżał pod dębem i pot z czoła ocierał.
152   3,  23 |            piwem, pobrane po dworach, pod lasem całe trzody stały
153   3,  23 |        siedział i zbrojnego ludu miał pod dostatkiem, dla pomszczenia
154   3,  24 |         wszystkich przechodził. Konia pod sobą siwego miał z długą
155   3,  24 |               był z kółek złocistych, pod szyją zapinka świecąca,
156   3,  24 |             ławach, drudzy na trawach pod drzewami, a gędźba nie ustawała.
157   3,  24 |              cały pochód na uroczysko pod dęby święte; stary ojciec
158   3,  24 |      pokrwawione. Dobiegłszy zdyszana pod same wrota, krzyknęła:~-
159   3,  24 |            już gromada innych leżała.~Pod wierzbą Mirszową padł na
160   3,  25 |               widać było i dym, który pod wieczór rozścielał się jak
161   3,  25 |           woli na ostrowiu, a sypiała pod drzewem, okryta płachtami,
162   3,  25 |             brzegu jeziora sama jedna pod starą wierzbą lub na progu
163   3,  25 | prześpiewawszy - żeby was tu woda jej pod nogi przyniosła... Lepiej
164   3,  25 |           starych wierzb i olch rosło pod okopem, który go opasywał.
165   3,  25 |               tylko piórko od kołpaka pod dwór przypłynęło. Trzeciego
166   3,  25 |        powietrzu, na ziemi, w wodzie, pod ziemią, czy nad ziemią?
167   3,  25 |      zachciało, prószynki od korowaja pod stołem leżały, ledwie główkę
168   3,  26 |          tymczasem na wiece ciągle to pod gród, to na uroczyska po
169   3,  26 |           prawiąc dzień zmarnowali... pod wieczór piosnki śpiewali
170   3,  26 |           jeden z Myszków, przybywszy pod wrota, z koni zsiedli i
171   3,  26 |            wesoło - chodźcie odpocząć pod strzechą, ale was uraczyć
172   3,  26 |            postrzegłszy to, wzięli go pod ręce.~- Ty musisz być dziś
173   3,  26 |              o ojcowskiej świerzopie.~Pod wieżą obozem leżeli wiecujący;
174   3,  26 |           nieraz obok z niedźwiedziem pod kłodą nocowała; przede mną
175   3,  26 |         Starszyzna ludzi niech zbiera pod stanice i przywodzi.~Za
176   3,  26 |             mógł dźwignąć, stawił się pod swego wojewodę z rodem i
177   3,  27 |      dziecinnym, bawiło się ich dwoje pod dębami starymi przy matce,
178   3,  27 |          południa.~Stary Miłosz leżał pod dębem na uboczu, za drugim
179   3,  27 |              tylko; stróż powlókł się pod dęby do pana i bijąc mu
180   3,  27 |            jama na pół w wałach, wpół pod ziemią wygrzebana, dylami
181   3,  27 |                który wielkimi krokami pod dębami chodził, sam coś
182   3,  27 |      przerażeniem spojrzawszy, co się pod zamkiem dzieje, pobiegł
183   3,  27 |              poczęli się kłaść obozem pod grodziskiem. Z obu stron
184   3,  27 |           Dwaj synowie Chwostka stali pod dębami wśród trupów, bladzi
185   3,  28 |         skóreczkę jagnięcia.~Raz, gdy pod szopką zajęty był swym rzemiosłem,
186   3,  28 |               bolał, że takiego sługi pod ręką nie miał, bo w domu
187   3,  28 |            mnie do was na czas puścił pod przysięgą, ja bym porobił,
188   3,  28 |              choć znaczne ziemie miał pod sobą, sam się nimi ani rolą,
189   3,  28 |               przy ogniu legiwać albo pod drzewem na murawie. Kubek
190   3,  28 |        podsłuchiwała rozmowę. Dobkowi pod lipami kładziono skóry,
191   3,  28 |              się wyciągał; miód mając pod ręką i tak na brzuchu leżąc,
192   3,  28 |               nie siedzą, do kupy się pod grody z domami zbierają...
193   3,  28 |               chciało. Trzeciego dnia pod pozorem myślistwa z domu
194   3,  28 |         obuchach nie zbywało.~Dopiero pod szopę wszedłszy, kędy młodzi
195   3,  28 |               Hengo potem zaprowadził pod szałas na horodyszczu zawczasu
196   3,  28 |         ochoczo. Ogień już był wielki pod starym dębem rozpalony i
197   3,  28 |             postrzegł, zarzucił mu ją pod pachy. Wziął to sobie za
198   3,  28 |            innymi ciągnęli w porządku pod swymi wojewodami, posuwając
199   3,  28 |            wieczora stanęli na nocleg pod lasem. Piastun z synem i
200   3,  28 |                dodał rzucając z kolei pod nogi Piastunowi pierścień,
201   3,  29 |         Podrzucał go i chwytał, a koń pod nim, jakby z panem czuł
202   3,  29 |               której oczy, nos i usta pod zasklepionym siedziały czołem,
203   3,  29 |               wojewodów, Poraj, konia pod sobą ledwie utrzymać mogąc,
204   3,  29 |          unosi jak gołąb biały, a tam pod lasem gęste kruków widać
205   3,  29 |              się cieszą... gardło dał pod tym samym niemieckim mieczem,
206   3,  29 |          Wzięto więc Dobka unosząc go pod ręce i szli wszyscy, a Dziwa
207   3,  29 |                Siadł więc na kamieniu pod chatą i gdy go kołem otoczono,
208   3,  30 |               ściśniętą ławą jedną aż pod chaty, tu stanęli gromadnie
209   3,  30 |             nie stało, koguta zabijał pod pierwszą belkę.~I tu więc
210   3,  30 |             już w pogotowiu dać głowy pod podwaliny, gdy ujrzano,
211   3,  30 |              aby mógł na nią patrzeć, pod oknem malowanego dworu ul
212   3,  30 |      dostarczyli i Doman dnia jednego pod wieczór puścił się samoszóst
213   3,  Dop|         polsko-czeskim. Ale na Wawelu pod zamkiem, w jaskini zjawia
214   3,  Dop|              mogiłę na górze Lassocie pod Krakowem taką właśnie, jak
215   3,  Dop|               jak dawnym swym władcom pod starą Upsalą w Szwecji sypał