Tom,  Rozdzial

  1   1,  1  |     przerzynała, wśród gęstych drzew, gdzie cień schował się jeszcze,
  2   1,  1  |              je o kilka kroków dalej, gdzie trochę piaszczystego, suchego
  3   1,  1  |              ciekaw zobaczyć, jak tam gdzie ludzie żyją - począł mówić -
  4   1,  1  |       niewiast się o ich wolę pytają? Gdzie się inaczej żonę bierze
  5   1,  2  |              wszystkie, chowając się, gdzie która mogła. Parobków tylko
  6   1,  2  |             do szopy go po-prowadził, gdzie już konie z chłopcem stały.~
  7   1,  2  |          półkę, ponad dzieżę chlebną, gdzie rzędem leżały młoty i siekiery
  8   1,  2  |               las się iść lękały, tam gdzie duchy latają unosząc się
  9   1,  2  |        zaprosił, sam siadłszy w rogu, gdzie jego miejsce było. Niżej
 10   1,  3  |             ojcowie chadzali, z moimi gdzie indziej, gdzie wojna nie
 11   1,  3  |                z moimi gdzie indziej, gdzie wojna nie dochodzi i niewola.
 12   1,  3  |              zwrócił się do Niemca.~- Gdzie twoje konie i sakwy?~- Znajdą
 13   1,  3  |            potem od niego ku drzwiom, gdzie się z wiadra wody napił.
 14   1,  3  |            cichu Wisz - nikt nie wie, gdzie go jaka dola czeka. Chcieli
 15   1,  4  |           Było to prastare uroczysko, gdzie niegdyś składano ofiary...
 16   1,  4  |           stanęli w dębinie zielonej, gdzie i pasza dla koni była obfita,
 17   1,  4  |           nogi, nie oczy - bez drogi; gdzie dola wiodła, gdzie się ludzi
 18   1,  4  |             drogi; gdzie dola wiodła, gdzie się ludzi zebrała gromada.
 19   1,  4  |             do zdroju... hen, hen, aż gdzie się kończy ludzka mowa.~
 20   1,  4  |             pali. Przeszli Dunaj... a gdzie stało wojsko, kośćmi pobielało.
 21   1,  6  |          zaprowadził do ciemnej izby, gdzie czeladzi jeść dawano. Okno
 22   1,  6  |         jezioro, to wracały na wieżę, gdzie miały gniazda swoje.~Rano,
 23   1,  6  |               się na drugie podwórze, gdzie jak wczora czekała nań blada
 24   1,  6  |            ona. Hengo wiedział, co ma gdzie na jaw wydobyć. W chacie
 25   1,  6  |               a stanąwszy u wnijścia, gdzie na podwyższeniu czekał kneź,
 26   1,  6  |              mówił to, gdy spod tynu, gdzie gęsto rosły łopiany, pokrzywy
 27   1,  6  |            jak omackiem na głos idąc, gdzie stały dzieci kmiece, począł
 28   1,  6  |            nie zaczepiani ku mostowi, gdzie na nich konie i ludzie czekali,
 29   1,  6  |          dokoła, obmyślając zawczasu, gdzie na nocleg stanie, bo dniem
 30   1,  6  |          gwałtem wprowadził do chaty, gdzie ogień jasny palił się od
 31   1,  7  |             nie było - rzekł Doman.~- Gdzie? Tam, gdzie on od wieków
 32   1,  7  |            rzekł Doman.~- Gdzie? Tam, gdzie on od wieków bywał - nowego
 33   1,  7  |               w okopie na hordyszczu, gdzie ojcowie, dziadowie i pradziady
 34   1,  7  |        opasane dokoła. Lepiej tam niż gdzie indziej. Gdyby się starszyzny
 35   1,  7  |               i na dwór przywieziono, gdzie się wylizał i odżył, aby
 36   1,  7  |          drugim też dać nie potrafię, gdzie indziej po to idźcie - odparł
 37   1,  7  |            jęczący.~- Idźcie po radę, gdzie rozum jest, u mnie go nie
 38   1,  7  |         zaprosił ich do izby osobnej, gdzie dla nich postawiono wieczerzę
 39   1,  8  |             jaką ofiarę składać, i co gdzie czynić należało. W sądach
 40   1,  8  |        Piastun.~- Albo lepiej siądźmy gdzie pod drzewy, na uboczu, bo
 41   1,  8  |               bliską polankę w lesie, gdzie szopka była na siano, taka,
 42   1,  8  |          siedli pod dachem w odrynie, gdzie spieka nie dokuczała. Piast,
 43   1,  8  |            trzeba było nie widzialnym gdzie być, wszywał się w gałęzie,
 44   1,  8  |            bym chciał całych uchować! Gdzie się z nimi skryć? Jak głowy
 45   1,  9  |              jakby wschodami do góry, gdzie Wisza trup stał otoczony
 46   1,  9  |             ofiarne miski ku miejscu, gdzie miano sypać mogiłę, obok
 47   1,  9  |              do ust sobie przylepił i gdzie indziej patrząc milczał;
 48   1,  10 | nieprzyjaciela odpędzać chciały.~Tam, gdzie horodyszcze do lądu przypierało,
 49   1,  10 |               kneziowe sługi. Wszędy, gdzie mieszka mowa nasza, s ł
 50   1,  10 |           gdzież nasza stara swoboda? Gdzie obyczaj dawny?...~Spierano
 51   1,  10 |               padła w sam otwór dębu, gdzie świeciło oko, zachwiała
 52   1,  10 |             nie było sięgnąć głębiej, gdzie ducha w siebie wciągnąwszy,
 53   1,  10 |             Trzeci jeździł, wyglądał, gdzie dziewki, i córki im podbierał -
 54   1,  10 |            niej wkoło... dobry pan... Gdzie się kurzy ze świetlicy,
 55   1,  10 |               się kurzy ze świetlicy, gdzie na polu się zieleni... gdzie
 56   1,  10 |          gdzie na polu się zieleni... gdzie rżą stada, sycą miody...
 57   1,  10 |             światów, kędy wino rosło, gdzie lwy się przechadzały, żyły
 58   1,  11 |             warkoczami, u stóp drzew, gdzie zajrzało tylko słońce, kwiatek
 59   1,  11 |            Dzień dobry! - zawołała.~- Gdzie to się wleczesz, Jaruho? -
 60   1,  11 |             mrucząc - a dole, a dole! Gdzie jednej do drugiej!...~-
 61   1,  11 |                 nogi bolą, a na pole, gdzie ognie palić będą i gdzie
 62   1,  11 |              gdzie ognie palić będą i gdzie moje chłopcy przyjdą, daleko...
 63   1,  11 |             ani kamienia, ani drzewa, gdzie by się zostało, a mnie trzeba
 64   2,  12 |             łuna czerwona wskazywała, gdzie zapadało... Dwa smolne łuczywa
 65   2,  12 |                  Hej! Kupało! Kupało!~Gdzie indziej chłopcy brali kąpiel
 66   2,  12 |           wybiegać na polanki z nimi. Gdzie indziej lano miód w ogień
 67   2,  12 |              i jak nieprzytomna myślą gdzie indziej się być zdawała...
 68   2,  12 |           Zaszedł tak aż w głąb boru, gdzie już tylko z dala przez gałęzie
 69   2,  12 |             na powracającego wszyscy, gdzie był. Począł opowiadać, co
 70   2,  12 |               brać nie będą... Pójdę, gdzie oczy poniosą, kędy dola
 71   2,  12 |               iść, porzucić wszystko, gdzie oczy i dola niosą. Pójdę
 72   2,  13 |             co mu jest, kto go ranił? gdzie?~- Wstyd przyznać się -
 73   2,  13 |            Jaruha wyszła na podwórze, gdzie się rozrywała, żarty strojąc
 74   2,  14 |              i znikło. Dziwa płynęła, gdzie ją dola niosła. Wtem łódka
 75   2,  14 |        śpiesząc, wiedząc, że dojdzie, gdzie jej losy iść kazały.~Wśród
 76   2,  14 |                 żrą serca od ciała... gdzie ścierw nie dogorzała...
 77   2,  14 |               nimi jak pióry ptasimi. Gdzie piasek suchy spotkał na
 78   2,  14 |            mieczem, zapomniawszy się, gdzie jest. Dopiero poznawszy
 79   2,  15 |          miłościwy nie wrócił, czy go gdzie widać lub słychać nie było.~
 80   2,  15 |          mostu i wrót do przedsienia, gdzie kneź siedział w boki się
 81   2,  15 |          Wyście to mnie tu posadzili, gdzie ja siedzę? Na grodzie tym
 82   2,  15 |                W boju ty siłę masz, a gdzie trzeba chytro podejść i
 83   2,  15 |          trzeba i do lochu - rzekła - gdzie oślepły Leszek siedzi, pójdziesz
 84   2,  15 |             naprzód z sobą do komory, gdzie mu nową odzież dać miano.
 85   2,  15 |             przodem do swojego dworu, gdzie jeszcze uwolnionego Leszka
 86   2,  16 |        których wczoraj Leszka dobyto, gdzie jeszcze zamknięci siedzieli
 87   2,  16 |              ale czyja była czeladź i gdzie zabranego poprowadziła,
 88   2,  16 |              dodani mu ludzie w lesie gdzie nie zamordowali. Tak dojechali
 89   2,  16 |             Szli prosto do świetlicy, gdzie ich na okrytych ławach posadzono,
 90   2,  17 |              nim, już dopadłszy lądu, gdzie się pasły konie, chwycił
 91   2,  17 |            odparł Miłosz. - Tam będę, gdzie pomsta.~- My też jej na
 92   2,  17 |             nikogo skierował się tam, gdzie stał Wizun, otoczony żupanami,
 93   2,  17 |             Bumira i Miłosza.~- Idźmy gdzie indziej radzić, aby nam
 94   2,  18 |            nikt. Na pólkach w lasach, gdzie role były piaszczyste a
 95   2,  18 |             spatrz mi knieje, czy tam gdzie jakiej zdrady nie słychać.~
 96   2,  18 |           wiedźm w lesie bardziej niż gdzie indziej.~Lasy, wody, pola
 97   2,  18 |             będą łowy? - zapytał. - A gdzie? - odparła Jaruha.~- Na
 98   2,  18 |           trzy kroki nie słychać...~- Gdzie siedzą? - zapytał kneź.~-
 99   2,  18 |                 Na Głubiem, u błotka, gdzie olchy rosną - szepnęła stara -
100   2,  18 |         Wpadli w puszczę niedostępną, gdzie powalone kłody rodzaj zasieków
101   2,  18 |          trudno im było się rozeznać, gdzie ich ta szalona ucieczka
102   2,  18 |           Idźcie w pokoju... Kto wie, gdzie się spotkamy...~Chwostek
103   2,  20 |          naszą musimy.~W tym miejscu, gdzie się na ostrów Lednicę przeprawiali
104   2,  20 |       rozsiadali się więc po okolicy, gdzie lepszą glinę znaleźli, Mirszowie
105   2,  20 |            Weszli ze starym do chaty, gdzie ich stół biało nakryty czekał.
106   2,  20 |               biorę, a o innej myślę, gdzie indziej swaty, a serce gdzie
107   2,  20 |          gdzie indziej swaty, a serce gdzie indziej!~Wtem stary Mirsz
108   2,  21 |                jakby gromady w ziemię gdzie się zapadły.~Człeczek o
109   2,  21 |          zebrawszy ciała zanieśli je, gdzie ogień płonął najgorętszy,
110   2,  21 |              przyszedłszy na miejsce, gdzie stała świetlica, na kupi
111   2,  21 |              kawałki suche ledwie się gdzie znalazły. Studnia, z której
112   2,  21 |              na stosie.~Na zgliszczu, gdzie wczoraj zgorzały ciała Leszków,
113   3,  22 |              i znał prawie wszystkie, gdzie sięgało "słowo", ich obyczaje,
114   3,  22 |              na zwiady, aby dopytali, gdzie się nieprzyjaciel obracał.
115   3,  23 |            umieli, aby przepatrywali, gdzie się nieprzyjaciel znajdował
116   3,  23 |             to ku jezioru, to na las, gdzie im zastępowano drogę.~Choć
117   3,  23 |             miejsce spędzono do kupy, gdzie niedawno swoi jęcząc leżeli.~
118   3,  24 |            się na siebie, że go serce gdzie indziej ciągnęło. Żal mu
119   3,  24 |               wodę czerpała, ogródku, gdzie rutę sadziła, po dobrych
120   3,  24 |               koło wiedli w podwórku, gdzie i gędźba usiadła na przyzbie.~
121   3,  24 |         milcząc się niby uśmiechał, a gdzie był myślami, o tym nikt
122   3,  24 |            wirze tym i popłochu - kto gdzie mógł, szukał kryjówki myśląc
123   3,  24 |        straszniejsze od nich jeszcze.~Gdzie i jak kto mógł, krył się,
124   3,  24 |               po chacie, wynosząc, co gdzie było. Grabiono jedne sprzęty,
125   3,  24 |               poprowadzono do brzegu, gdzie już gromada innych leżała.~
126   3,  25 |         ocaliło - dając mu się nieść, gdzie dola wiodła. Tak z wolna,
127   3,  25 |               nie mógł, nie wiedział, gdzie był, i dopiero Wizuna mowa
128   3,  25 |           siermiężce, a na piersiach, gdzie się płótno rozchyliło, dziewczę
129   3,  25 |              chodzę~Jak biała lelija,~Gdzie się nie obrócę,~Wiatrek
130   3,  25 |            wam być posłuszną i pójść, gdzie byście jej kazali, jak bym
131   3,  25 |               O! Podziomki truchleją, gdzie ja się pokażę, mary i nocnice
132   3,  25 |         chłopaki dorodne, krasne, ale gdzie!... wolność jej była miła,
133   3,  25 |             ogrodu... bieduje bardzo, gdzie jej teraz szukać, jak ją
134   3,  25 |             razy, co ja teraz pocznę, gdzie ja się ukryję...~Znowu idzie
135   3,  25 |             razy, co ja pocznę teraz, gdzie ja się ukryję?... W morzu
136   3,  25 |               srebrną się przemienił. Gdzie się złota rybka obróci,
137   3,  25 |          trudno, rozpaczał strasznie. Gdzie tu jej szukać, w powietrzu,
138   3,  26 |      niszczyła. Ludzie nie wiedzieli, gdzie ich szukać. Raz się wdarli
139   3,  26 |           prawej, to z lewej granicy, gdzie się ich nie spodziano.~A
140   3,  26 |        nigdzieśmy nie znaleźli ziemi, gdzie by knezia lub króla, albo
141   3,  26 |                 Cóż słowo pomoże tam, gdzie już krew mówiła, a tej nie
142   3,  26 |             jakby zawczasu wiedziała, gdzie ma szukać kryjówki starego
143   3,  26 |       zatrzymali podglądając.~W rogu, gdzie się dwie ściany wałów schodziły
144   3,  26 |                nie chcę siedzieć tam, gdzie wspomnienia Chwostka i zgliszcza
145   3,  26 |              gród mój i stolica nowa, gdzie pierwsze odniesiemy zwycięstwo.~
146   3,  27 |          krokiem wychodzących z lasu, gdzie zapewne konie zostawić musieli,
147   3,  27 |       zdrowych i żywych przede mną, a gdzie synowie moi?... Jakeście
148   3,  27 |    zamordowała. Inni wpadli do dworu, gdzie ani niewiastom, ani dzieciom
149   3,  28 |    przynajmniej na stołb nie sadzono, gdzie sroga nędza panować musiała,
150   3,  28 |         łykach, choćby związany, mleć gdzie w żarnach na zagrodzie.~
151   3,  28 |         istocie, owszem, wciskał się, gdzie było najludniej, do wszelkich
152   3,  28 |             lepiej jeszcze, wiedział, gdzie szukać ludzi, a przez nich
153   3,  28 |             prost ku jezioru Lednicy, gdzie się spodziewał znaleźć w
154   3,  28 |              Dobku jeden on wiedział, gdzie się znajdował, drudzy różnie
155   3,  29 |             weselej nie było jak tam, gdzie się bić miano. I teraz też
156   3,  29 |      błyskotkami obwieszać. Wszędzie, gdzie wszedł, rad był pierwszym
157   3,  29 |           starczy dla grozy... My tu, gdzie nam bogi dały zwycięstwo,
158   3,  29 |        rodzoną do ognia przykutą, gdy gdzie indziej by panowała doma...
159   3,  29 |               się do rannego patrząc, gdzie go wróg skaleczył. Dobek
160   3,  29 |         wskazał mu na nogę.~- A ty... gdzie mu ten raz oddałeś? - zapytał.~-
161   3,  29 |             Tu, na tym samym miejscu, gdzie wprzódy leżał Doman, złożono
162   3,  29 |              wracała do Wizuna chaty, gdzie około łoża pełno było ludzi.
163   3,  29 |      pierścieniem - mówił - nie mieli gdzie uchodzić, bronili życia,
164   3,  30 |           pieśni, wznosili okrzyki.~- Gdzie odgróżki wasze, o rodzie
165   3,  30 |             wasze, o rodzie zbójecki? Gdzie wasze zwycięstwo i łupy
166   3,  30 |             wojewodów i starszyznę.~- Gdzie pierwsze zwycięstwo, tam
167   3,  30 |          wróżbitami wyciągnął w pole, gdzie, starym obyczajem, parą
168   3,  30 |               z Lednicy przyniesiony, gdzie już przywiezione podwaliny
169   3,  30 |           takim miejscu poza chramem, gdzie rzadko kto dopływał - i
170   3,  30 |           szedł więc Domen do chramu, gdzie się Dziwę znaleźć spodziewał,
171   3,  Dop|           rozpytywał ich o narodzie i gdzie sobie obrał siedziby, i
172   3,  Dop|      wojewodowie doskonale oznaczają, gdzie powieści wciśnięte zostały,
173   3,  Dop|              zapalczywie w tę stronę, gdzie mniemane świeciły hełmy,