Tom,  Rozdzial

  1   1,  1  |     podlatywały, to przysiadały się przy nich... Stary, który się
  2   1,  1  |        ludzie żyją - począł mówić - przy tym też jakaś zamiana zrobi
  3   1,  2  |             od niego czarno. Dokoła przy ścianach ławy na pniach
  4   1,  2  |          też nadkrojony leżał i nóż przy nim mały. U drzwi na ławie
  5   1,  2  |            i przysłuchując... Sakwy przy nim na ziemi leżały. Hengo
  6   1,  2  |     drzwiach, wszedł do dworu i tu, przy okienku, około ławy szerokiej
  7   1,  2  |            Hengo tymczasem, klęcząc przy ławie, dobywał z sakiew
  8   1,  2  |             dziecko głodne w szopie przy koniach zostawił. Szepnął
  9   1,  3  |           miał czapkę ze sterczącym przy niej piórem białym. Odzież
 10   1,  3  |          śmiech zamarł na ustach.~- Przy takiej zabawie - rzekł Wisz -
 11   1,  3  |         troszcząc o niego - i szedł przy nich nocować.~Gospodarz
 12   1,  3  |            wami poczęło się życie i przy was skończy.~Wisz przerwał
 13   1,  4  |       zaczerpnąć wody.~Sambor siadł przy nim.~- Stary Słowanie -
 14   1,  4  |       zdrowia niechaj daje, a pieśń przy mnie niech zostaje...~Skończył
 15   1,  4  |      zdrowie niechaj daje - a pieśń przy mnie niech zostaje...~Nie
 16   1,  5  |  spoglądając na Hengę, to na ogień, przy którym zioła się jakieś
 17   1,  5  |            i do nożów nie przyjdzie przy biesiedzie... I dziś trudno,
 18   1,  6  |            iść pod stopnie i stanąć przy nich...~- Coś widział, powiedz
 19   1,  6  |            i patrzał, psy siedziały przy nim na straży. Niemiec pozdrowił
 20   1,  6  |             robót na polu i w domu, przy których by ówczesnym obyczajem
 21   1,  6  |              postawiła je na chwilę przy ogniu, potem przez fartuch
 22   1,  7  |             kołpak futrzany i pióro przy nim. U pasa wisiał miecz
 23   1,  7  |              jeden na straży został przy koniach puszczonych na paszę,
 24   1,  7  |         puszczonych na paszę, drugi przy Wiszu.~Noc przeszła spokojnie,
 25   1,  7  |        Ledwie go skłonił, by usiadł przy nim podle. W oczach wesołego
 26   1,  7  |          starszyzny zebrały gromadą przy naszej czy waszej zagrodzie,
 27   1,  7  |              zbliżając się do wrót, przy których już się chłopaki
 28   1,  8  |              W obrzędach weselnych, przy postrzyżynach, na pogrzebach
 29   1,  8  |           chaty i zasiedli po wtóre przy ognisku. Tu zaledwie chleb
 30   1,  8  |             Sczepili się z Sławojem przy uczcie i pozarzynali...
 31   1,  8  |      drzemiąc, z kądzielą siedziała przy łuczywie. Pokłoniła się
 32   1,  8  |            leżąc na ziemi psy mając przy sobie, gdy jeden z nich,
 33   1,  9  | zawrzeszczał smerda i stanąwszy tuż przy starcu ręką się zamierzył
 34   1,  9  |            dali im odejść, zostając przy bronionej zagrodzie, ścigając
 35   1,  9  |         umieszczając je w pośrodku, przy nim składano z kolei wszystko,
 36   1,  9  |            jego rękami, nieruchomie przy nim została...~Jęk płaczek
 37   1,  9  |        słupa, skrępowawszy mu nogi. Przy nim postawiono psy ulubione...
 38   1,  9  |            zebrane szczątki, dokoła przy niej miski ofiarne. Popielnicę
 39   1,  10 |       duchom ojców, co niewidzialne przy radzie stały... Na małych
 40   1,  11 |         dziewcząt dwoje odpoczywało przy nich, rękami się objąwszy...
 41   1,  11 |            ku dziewczętom i usiadła przy nich na ziemi.~- Chcecie,
 42   1,  11 |            doszedł tylko do drzewa, przy którym siedziała stara,
 43   1,  11 |            ręce i ziela narwała tuż przy sobie, ale się ociągała
 44   2,  12 |       podłożyła. W tej samej chwili przy wszystkich ogniskach błyskały
 45   2,  12 |             wyrywała się z korowodu przy ogniu i przybiegała do niej
 46   2,  12 |             się być zdawała... może przy ojcu i matce... Jakiś czas
 47   2,  12 |         zakwasić - miała się dobrze przy Kupale.~Poili ją wszyscy,
 48   2,  12 |           na koniku,~Porwał dziewkę przy gaiku... ~Oj, gaju - ty
 49   2,  12 |             mnie gonić komu, ludzie przy panu zostali.~Spojrzała
 50   2,  13 |      świetlicy.~Ciemno w niej było. Przy ogniu, który się palił maleńki
 51   2,  13 |         sięgnęła do kubka stojącego przy niej, napiła się, otarła
 52   2,  13 |            się zaraz. Jaruha, która przy ogniu drzemała, zbudziła
 53   2,  13 |           zamawiać ranę i że nikomu przy tym być nie wolno. Stary
 54   2,  13 |       wdrapał się na drzewo stojące przy częstokole u zagrody i po
 55   2,  13 |          jego uczepił, zawisł długo przy niej i wyrwawszy z niej
 56   2,  13 |          ulitowała i pozostała znów przy ognisku.~Znosek padłszy
 57   2,  14 |        stały chatki rybaków nędzne. Przy nich do palów poprzywiązywane
 58   2,  14 |           biały, świeży i czysty, a przy nim spinki błyszczące. Na
 59   2,  14 |  rozchodziły się we wnętrzu budowy. Przy ogniu dwie białe postacie
 60   2,  14 |        ciekawie i trochę przelękłe. Przy świetle ognia mogła dojrzeć
 61   2,  14 |         przesiedziała sama całą noc przy nich, dorzucając po łuczywie.
 62   2,  14 |    Bezmyślnie spełniały one posługę przy chramie i dzień schodził
 63   2,  14 |        wróble tysiącami kręciły się przy chramie.~Dziesięć już dni
 64   2,  14 |       otrzeźwiona, drżąca siedziała przy ogniu nieruchoma, jakby
 65   2,  15 |           wiece gromadzą, po nocach przy łuczywach radzą, po lasach
 66   2,  15 |          ciszej - kneźna siadła tuż przy nim, podparta na ręku. Przynieśli
 67   2,  15 |          którego młodość i piękność przy okropnym kalectwie wzbudzały
 68   2,  15 |       posadzić u stołu, sama stając przy nim i podając mu napój i
 69   2,  15 |            zapewnień. Kneźna siadła przy nim, sama go karmiąc i zachęcając
 70   2,  15 |          zmęczony, wypróżniwszy, co przy nim stało, spał na ławie
 71   2,  16 |             ich na grodzisku dosyć, przy dobrym uzbrojeniu można
 72   2,  16 |         kamieni leżały nagromadzone przy ścianach. Była i studnia
 73   2,  16 |           trząść, czy znaku jakiego przy sobie nie miał, pierścień
 74   2,  16 |            kozła, który się obracał przy ognisku, ryb przyniesiono
 75   2,  16 |         wyglądać. Oręża tylko mieli przy sobie dosyć. Zbliżali się
 76   2,  16 |        pianą na ustach, a bez jęku. Przy nim padł syn, głową u nóg
 77   2,  17 |            Żuła, który starostą był przy Mściwoju, zawczasu postrzegłszy,
 78   2,  17 |            Chwost ich z żoną potruł przy biesiadzie, w gościnie,
 79   2,  17 |             Leszek i matka siedząca przy nim, i z krzykiem narzekać
 80   2,  17 |     potrzeba było na przygotowanie. Przy Leszku jechała stara matka
 81   2,  17 |            nie chcę radzić z nim ni przy nim. Jeżeli stanice wyniesiemy,
 82   2,  18 |           kupy. Sakwy brudne leżały przy niej. Przebierała uzbierane
 83   2,  18 |           na odczynianie. A masz co przy sobie w baryłce może? hę?
 84   2,  18 |            skinienie jego siąść też przy nim musiał na ławie. Nie
 85   2,  18 |             że się kmiecie burzą?~- Przy swych prawach stoją - odparł
 86   2,  18 |          zamilkł.~- Kneź też pewnie przy swoich obstaje - dodał spode
 87   2,  19 |             nad jeziorem, od grodu, przy którym miała wkrótce zawrzeć
 88   2,  19 |              podjechało ku wrotom i przy nich stanęło. Zdawali się
 89   2,  19 |       bartnikiem, żyję jak ojcowie. Przy dawnym obyczaju stoję. Dzikimi
 90   2,  19 |             na Morawie, Boga wzywać przy każdej czynności i jego
 91   2,  19 |             i rozsiadając się jedne przy drugich.~Ogniste wici zbudziły
 92   2,  19 |          znajomi ciągnęli, gwarzono przy jadle i napoju.~Gość młodszy
 93   2,  19 |              i cienie ludzi, co się przy stosach migali.~
 94   2,  20 |             była łupin takich zaraz przy piecu góra wielka, bo na
 95   2,  20 |           człek nie prosty był.~Gdy przy robocie siadał zgarbiony,
 96   2,  20 |           tu przywożono. Doman miał przy sobie kilka takich blaszek
 97   2,  20 |            nie hoża? Hej! na koniku przy nim, kołpaczek czarny, łańcuszki
 98   2,  20 |      przełazie, fartuszek trzymając przy ustach. - Matuniu Jaruho -
 99   2,  21 |             niechbyście się choć wy przy życiu zostali... Po mirach
100   2,  21 |             przyzby na przedsieniu. Przy brzasku wieczora coś niewyraźnego
101   2,  21 |          mur stoi przed nimi, głowa przy głowie, ramię przy ramieniu -
102   2,  21 |            głowa przy głowie, ramię przy ramieniu - jak piasek u
103   2,  21 |             i poszarpane, zdechłszy przy nich, rzuciły. Leżały straszniejsze
104   2,  21 |            dwaj ojcowie, u stóp ich przy sobie dzieci.~Rozżarzone
105   2,  21 |         słychać było z wieży. Z ran przy oblężeniu zadanych dwóch
106   2,  21 |      Śpiewano pieśni i weselono się przy ogniach.~Na wieży nie było
107   3,  22 |            oba; ale stary gospodarz przy swoim stał, aby raczej do
108   3,  22 |           inne rody, siedzieli kupą przy sobie, całe też zgromadzenie
109   3,  22 |        oślepionym Leszkiem, którego przy sobie trzymał na nim się
110   3,  22 |          ich jedna jak matka dzieci przy misce, obojgu po głowach
111   3,  22 |           chlubili, Leszkowie stali przy jakimś prawie, inni bogactwem
112   3,  22 |            gromady i szykując jedne przy drugich, a tu mu czeladź
113   3,  23 |       trzymali się na uboczu, straż przy nich odbywając. Sami kneziowie
114   3,  24 |     dziewcząt robił mężatki", bo go przy weselach dużo spijano.~Baranów
115   3,  24 |            Zamknięto naówczas piec, przy którym starsze niewiasty
116   3,  24 |          Brat miejsce jego zasiadał przy siostrze jako dawny jej
117   3,  24 |          okupił sobie młody miejsce przy dziewczynie, którego mu
118   3,  24 |      poczynał drugi.~Młody siedział przy Mili, a patrzał na nią i
119   3,  24 |            złocie, w jasnej szacie, przy nim drużby królewicze, złotem,
120   3,  24 |        której wnijście było skryte, przy ludziach zdradzić jej nie
121   3,  25 |      stróżki od zniczowego ogniska, przy którym jedna ledwie została.
122   3,  25 |         okryto. Stary klęczał wciąż przy nim. Z dala przypatrywały
123   3,  25 |             się przebudzał - klękła przy nim Dziwa pojąc go sama,
124   3,  25 |          posłania i na ławie usiadł przy nim. Sam poobwiązywał mu
125   3,  25 |           Sam poobwiązywał mu rany. Przy chramie zawsze dla chorych
126   3,  25 |    wlepionymi w jezioro, spostrzegł przy słabym świetle poranka jakby
127   3,  25 |          zabrakło, siadła na trawie przy drzewie, głowę o pień oparła,
128   3,  25 |             zamiatała około tynów i przy progach. Nagadać się było
129   3,  25 |             Z kolei siadała na łące przy gromadkach, u brzegu jeziora
130   3,  25 |            woli z założonymi rękami przy ogniu siedzieć - ciągnęła
131   3,  25 |           trawy i nic nie mówiła.~- Przy ogniu musicie się piec,
132   3,  25 |        dziewczynę. Patrzy, jastrząb przy niej królewiczem stoi i
133   3,  25 |           ją znaleźć?~Stanęli jakoś przy grzędzie, przy lilii; gdy
134   3,  25 |        Stanęli jakoś przy grzędzie, przy lilii; gdy się do niej zbliżyli,
135   3,  26 |              a potem pokładłszy się przy nim na ziemi spali. Z brzaskiem
136   3,  26 |          Jaruha.~Od czeladzi, która przy koniach stała, dowiedziawszy
137   3,  27 |            dwoje pod dębami starymi przy matce, jak gdyby zaledwie
138   3,  27 |            ślepemu swemu siedzącemu przy niej śpiewała, on grał na
139   3,  27 |           rzucając ziarno, karmiła. Przy Leszku leżały psy jego,
140   3,  27 |        wiernych ludzi, których miał przy sobie, posuwał się z oszczepem
141   3,  27 |             przebity dzidą. Stojący przy nim Obr kilku ludziom, porwawszy
142   3,  27 |            zwycięzcom. Padła biedna przy trupie Leszka na ziemię,
143   3,  28 |             domu przybył, zwykł był przy ogniu legiwać albo pod drzewem
144   3,  28 |             na murawie. Kubek pełny przy nim musiał stać, a wesołki
145   3,  28 |             jaki on piękny był, ilu przy nim rycerzy się znajdowało,
146   3,  28 |         miód i wino przyniesiono, a przy uczcie podochocili sobie,
147   3,  28 |          noc nadciągnął doń Hengo i przy nim się na straży położył,
148   3,  28 |          przez obóz nazad ku lasom, przy czym tak się pokierował
149   3,  28 |           nie mógł dłużej ścierpieć przy sobie - odparł Dobek. -
150   3,  29 |             szły w porządku i jedne przy drugich się kładły.~Tu postanowiono
151   3,  29 |      dziadom jeszcze służyły.~Drugi przy nim, jak on, prawie biały,
152   3,  29 |          rozprawy na języki, uparty przy swoim, ale nieustraszonego
153   3,  29 |        męstwa. Znano go, że gdy się przy czym uparł, a rzekł, iż
154   3,  29 |            czapkach pozłocistych, a przy nich żelazem obwieszanych
155   3,  29 |          odróżnić było łatwo, stali przy młodych kneziach w liczbie
156   3,  29 |          jakoś ostygać zaczęły, gdy przy pierwszym starciu nie złamali
157   3,  29 |             na nich patrzała okiem.~Przy ognisku na uboczu leżał
158   3,  29 |           uboczu leżał ranny Dobek, przy nim stali Ludek, Wiszów
159   3,  29 |    niespokojny ku kontynie.~U słupa przy malowanym tynie z dala stojącą
160   3,  30 |          wokoło dojechali do chaty, przy której wojewodowie już na
161   3,  30 |         Piastun, i kneź mu rękę dał przy świadkach. - Idźcie - rzekł -
162   3,  30 |             po obozie i ludzie znów przy ogniskach się pokładli,
163   3,  30 |             w kołpakach, opończach, przy mieczach i obuchach otoczyli
164   3,  30 |        pojono dzień cały i noc całą przy śpiewaniu pieśni i radości
165   3,  30 |          spodziewał, bo najczęściej przy ogniu przesiadywała.~Tu
166   3,  Dop|           Sklabenoj). Nie mieli oni przy sobie żadnego żelaza ani
167   3,  Dop|          gęśle, zresztą zaś niczego przy sobie nie mieli. Zatem król (
168   3,  Dop|            disperiti.~W tej ciszy i przy tych śpiewach wyrabia się
169   3,  Dop|    dopełniwszy tego wszystkiego, co przy umierającym lub zmarłym
170   3,  Dop|        sługi podać sobie miodu, aby przy ostatnim uścisku zatwierdzić
171   3,  Dop|             rodzinę "biesiadującego przy stole". Służba na próżno