Tom,  Rozdzial

  1   1,  1  |             ale nieprzyjaciela już ani widać, ani słychać nie było...
  2   1,  1  |      nieprzyjaciela już ani widać, ani słychać nie było... Cisza
  3   1,  1  |        strzałach, o krwi, o niczym ani słowa tam... Najlepiej byś
  4   1,  1  |            Żadnej zresztą nie miał ani ozdoby, ni broni. U nóg
  5   1,  2  |          się - a niewiastom waszym ani nawet oczów nacieszyć nie
  6   1,  2  |           człek niemłody, mnie też ani się wstydzić, ani lękać
  7   1,  2  |         mnie też ani się wstydzić, ani lękać nie macie powodu.~
  8   1,  2  |           kładzione kręgi, których ani miecz, ani strzała przebić
  9   1,  2  |          kręgi, których ani miecz, ani strzała przebić nie mogły.
 10   1,  2  |        wożę, tego ziemia nie rodzi ani ludzie robią, ale duchy
 11   1,  2  |      dostanie i cokolwiek wyprosi. Ani dzień, ani dwa, ale miesiące
 12   1,  2  |      cokolwiek wyprosi. Ani dzień, ani dwa, ale miesiące i lata
 13   1,  2  |             my wojny nie pragniemy ani w niej smakujem. Nasi bogowie
 14   1,  2  |            jej o tym, o czym nikt: ani ojciec, ani matka, ani siostry
 15   1,  2  |           o czym nikt: ani ojciec, ani matka, ani siostry nic nie
 16   1,  2  |             ani ojciec, ani matka, ani siostry nic nie wiedziały.
 17   1,  3  |         znać go nie chcę: ni jego, ani całego ich Leszków plemienia.~-
 18   1,  3  |        twarz Wisza, gdy w podwórku ani córek, ani synowej żadnej
 19   1,  3  |          gdy w podwórku ani córek, ani synowej żadnej nie zobaczył.~
 20   1,  4  |        Pojrzał Rytgar, kędy były - ani śladu, ani słychu, pierzchło
 21   1,  4  |             kędy były - ani śladu, ani słychu, pierzchło wojsko
 22   1,  5  |        żyją... Miast u nich nie ma ani wsi nawet... a Ludzie...~
 23   1,  5  |           co dzień... Nie boim się ani ich, ani nikogo, grad mocny,
 24   1,  5  |              Nie boim się ani ich, ani nikogo, grad mocny, ludzi
 25   1,  5  |       młodzianów nie ma na świecie ani lepiej robiących bronią
 26   1,  5  |            gromad znać nie chce... ani o wiecach słyszeć... Dziewki
 27   1,  6  |          się też na nich wydawały. Ani się opatrzył Hengo, gdy
 28   1,  6  |             Uciekłbym może nazad i ani mur, ani woda, ani kłoda
 29   1,  6  |    Uciekłbym może nazad i ani mur, ani woda, ani kłoda by mnie
 30   1,  6  |         nazad i ani mur, ani woda, ani kłoda by mnie nie wstrzymała,
 31   1,  6  |            oczu otworzyć nie dawał ani spojrzeć jasno. Na próżno
 32   1,  7  |            pokoju. Nikt nie pewien ani chaty, ani pola, ani komory,
 33   1,  7  |         Nikt nie pewien ani chaty, ani pola, ani komory, ani dzieci.
 34   1,  7  |        pewien ani chaty, ani pola, ani komory, ani dzieci. Mamyż
 35   1,  7  |       chaty, ani pola, ani komory, ani dzieci. Mamyż my to tak
 36   1,  7  |            ja nie mam nic do ludzi ani oni do mnie! Czego chcecie?~-
 37   1,  7  |          Wiecu się waszego nie boi ani was, ani pogróżek waszych.~
 38   1,  7  |           waszego nie boi ani was, ani pogróżek waszych.~Rozśmiał
 39   1,  8  |        nigdy kneziowi nie dworował ani się do niego cisnął, zjednało
 40   1,  8  |        stał nie pokazując po sobie ani strachu, ni zwątpienia,
 41   1,  8  |             aby ich widać nie było ani przygotowań do obrony.~Chata
 42   1,  9  |             że winowajca zginął, a ani on, ani ludzie jego nie
 43   1,  9  |        winowajca zginął, a ani on, ani ludzie jego nie chcieli
 44   1,  10 |          horodyszczu nie było nic: ani drzewa, ani kamienia, pokrywała
 45   1,  10 |          nie było nic: ani drzewa, ani kamienia, pokrywała je darń,
 46   1,  10 |            przybyć? Możeli to być? Ani ci nawet, co zwoływali?
 47   1,  10 |     radziła, nic nie mogąc uradzić ani się zgodzić na jedno. Wołanie
 48   1,  11 |        chciała? - spytała Żywia.~- Ani jedną, ani drugą - śmiejąc
 49   1,  11 |        spytała Żywia.~- Ani jedną, ani drugą - śmiejąc się rzekła
 50   1,  11 |        stracić!... O! nie! nie!... ani białej, ani czarnej, ani
 51   1,  11 |           nie! nie!... ani białej, ani czarnej, ani żadnej nie
 52   1,  11 |           ani białej, ani czarnej, ani żadnej nie chcę doli...
 53   1,  11 |         strzała spotkała...~Znosek ani się chciał zapierać, ani
 54   1,  11 |           ani się chciał zapierać, ani myślał taić, spuścił głowę
 55   1,  11 |        wziąć musiała, bo tu nie ma ani źródła, ani kamienia, ani
 56   1,  11 |           bo tu nie ma ani źródła, ani kamienia, ani drzewa, gdzie
 57   1,  11 |          ani źródła, ani kamienia, ani drzewa, gdzie by się zostało,
 58   2,  12 |          się nie stanie - rzekła - ani się Doman, ani żaden waży
 59   2,  12 |            rzekła - ani się Doman, ani żaden waży przystąpić do
 60   2,  12 |            nią czuwał z dala, lecz ani razu, ni razu nawet okiem
 61   2,  12 |           do kądzieli nie będziesz ani grzać zziębniętą... Ogniu
 62   2,  14 |      kazała dola. Nie potrzebowała ani druhów, ani drużki. Rzucił
 63   2,  14 |           potrzebowała ani druhów, ani drużki. Rzucił się jej Sambor
 64   2,  14 |      umarłego nie troszczącego się ani o śmierć, ani o dolę.~Dziwa
 65   2,  14 |     troszczącego się ani o śmierć, ani o dolę.~Dziwa się pokłoniła
 66   2,  14 |       patrzeć zaczęły na tę, która ani skarżyć się nie chciała,
 67   2,  14 |           skarżyć się nie chciała, ani płakać, ani okazać, że ją
 68   2,  14 |           nie chciała, ani płakać, ani okazać, że ją boli poniewieranie.~
 69   2,  14 |           on nie zdejmując kołpaka ani się pokłoniwszy naprzeciw
 70   2,  14 |          nieulękły. Tłum warczał - ani on do niego, ani on do tłumu
 71   2,  14 |         warczał - ani on do niego, ani on do tłumu przystąpić się
 72   2,  14 |            ważcie się tykać chramu ani ognia, bo my się też ważyć
 73   2,  15 |     pacholę wracało z tym samym: - Ani widu, ani słychu.~Wiatr
 74   2,  15 |           z tym samym: - Ani widu, ani słychu.~Wiatr się poniósł
 75   2,  15 |         wściekły, nie znam nikogo!~Ani żony? ~ ~Zamruczał coś tylko.~-
 76   2,  16 |           ku nocy, a na zamku nikt ani obcy nie postał, ani wieści
 77   2,  16 |          nikt ani obcy nie postał, ani wieści nie przyniesiono
 78   2,  16 |       czekał, aż Mściwój począł.~- Ani przeciwko tobie, ani z tobą
 79   2,  16 |               Ani przeciwko tobie, ani z tobą nie będziemy - rzekł
 80   2,  16 |        wszyscy, starsi i młodsi. - Ani z wami, ani przeciwko wam!~
 81   2,  16 |            i młodsi. - Ani z wami, ani przeciwko wam!~Kneź popatrzał
 82   2,  16 |           a nie mogło być lepszego ani bardziej woniejącego pod
 83   2,  16 |     ognisty, ale Chwost nie myślał ani palić ciał, ani im sprawiać
 84   2,  16 |         nie myślał ani palić ciał, ani im sprawiać tryzny. Nie
 85   2,  17 |       kneziowie, nie ma już z nich ani jednego na świecie. Chwost
 86   2,  17 |            go otoczyli, ale ku nim ani spojrzał.~Tu gwar był w
 87   2,  17 |         warzy i zdrady. Nie chcemy ani jego, ani synów, ani żadnego
 88   2,  17 |       zdrady. Nie chcemy ani jego, ani synów, ani żadnego z tego
 89   2,  17 |        chcemy ani jego, ani synów, ani żadnego z tego rodu, który
 90   2,  17 |           domu... Nie przystało mi ani wojować z nim, ani iść z
 91   2,  17 |    przystało mi ani wojować z nim, ani iść z wami, ale jeśli się
 92   2,  18 |             ludzi nigdzie nie było ani śladu.~Kneźnie ten spokój
 93   2,  19 |         tym kątku, nie zdawało się ani dziwić, ni trwożyć dwu podróżnych.~
 94   2,  19 |       kupcy zza morza i z zachodu, ani bożków rzymskich i etruskich,
 95   2,  19 |      bożków rzymskich i etruskich, ani wytwornego oręża, który
 96   2,  19 |           który Chrobaci nasyłali, ani kruszcowych wisiadeł, naczyń
 97   2,  19 |     swobody nawykli i obcego prawa ani obyczaju znać nie chcemy.~
 98   2,  19 |          my Niemcami nie jesteśmy, ani ja, ani towarzysz mój, ale
 99   2,  19 |     Niemcami nie jesteśmy, ani ja, ani towarzysz mój, ale co dobrym
100   2,  19 |           nie godzi się im napadać ani zabijać, ani wrogiem nazywać
101   2,  19 |            im napadać ani zabijać, ani wrogiem nazywać nikogo,
102   2,  19 |           wielką, nie będzie w nim ani wroga, ani niewolnika, ani
103   2,  19 |            będzie w nim ani wroga, ani niewolnika, ani plemienia
104   2,  19 |         ani wroga, ani niewolnika, ani plemienia upodlonego, tylko
105   2,  19 |     królowały i nigdyśmy okrutnymi ani bezlitośnymi nie byli. Obcy
106   2,  19 |             strapionych pocieszał. Ani królem, ani wodzem, ani
107   2,  19 | strapionych pocieszał. Ani królem, ani wodzem, ani panem być nie
108   2,  19 |            Ani królem, ani wodzem, ani panem być nie chciał. Żył
109   2,  19 |         napoi, a choćby i prószyna ani kropla mu nie została, skąpić
110   2,  20 |           półce nigdy nie postawił ani go komu sprzedał. Próbował
111   2,  20 |     Dziewczę było wypieszczone, bo ani około roli bardzo, ani koło
112   2,  20 |          bo ani około roli bardzo, ani koło gospodarstwa nie chodziło,
113   2,  20 |            Gdy misek już przynosić ani zabierać nie było potrzeba,
114   2,  20 |           będzie, patrz mu w oczy, ani mrugnij. Jak mrugniesz -
115   2,  21 |          do jutra...~- Nie, nie... ani godziny, jutro cała okolica
116   2,  21 |           Z tamtej strony dziwnie, ani krzyku, ani wołania, stanęli,
117   2,  21 |        strony dziwnie, ani krzyku, ani wołania, stanęli, stoją,
118   2,  21 |        wieżę teraz patrzą wszyscy. Ani się przybliżyć do niej.
119   2,  21 |         znać do podobnego zajęcia, ani się zdziwili, ani opierali,
120   2,  21 |         zajęcia, ani się zdziwili, ani opierali, poobdzierali towarzyszów;
121   2,  21 |   pozostała legła szeroko, tak aby ani strzała, ani kamień nie
122   2,  21 |      szeroko, tak aby ani strzała, ani kamień nie dosięgnął, choć
123   3,  22 |         się raz ugaszczać zaczęto, ani się postrzeżono, jak dobra
124   3,  22 |         burza i odskoczyła połowa, ani znać go nie chcąc za wodza.~
125   3,  22 |           Dobek, gdy się rozpalił, ani spał, ani jadł, ani spoczął,
126   3,  22 |            się rozpalił, ani spał, ani jadł, ani spoczął, póki
127   3,  22 |      rozpalił, ani spał, ani jadł, ani spoczął, póki do potyczki
128   3,  23 |            tak rychło-nie pośpieli ani Dobek, ani jego kmiecia
129   3,  23 |     rychło-nie pośpieli ani Dobek, ani jego kmiecia drużyna.~Z
130   3,  23 |            drugi najazd i Pomorców ani Kaszubów do posiłkowania
131   3,  23 |       Ciągnęli się nie mogąc uciec ani nawet ruszyć inaczej, tylko
132   3,  25 |       osłupiałe nie mrugnęły nawet ani się łzą zwilżyły.~Choć wieczór
133   3,  25 |             ubogiego wybierzcie... Ani tego dnia, ani następnego
134   3,  25 |       wybierzcie... Ani tego dnia, ani następnego Doman powstać
135   3,  25 |        pokazała się już dziewczyna ani tu, ani około chaty. Obiecywał
136   3,  25 |         się już dziewczyna ani tu, ani około chaty. Obiecywał sobie,
137   3,  25 |       chłopak.~- Tsyt! ja już zęba ani jednego nie mam - śmiała
138   3,  26 |           głodne kraj nam niszczą, ani się im opędzić... Ledwie
139   3,  26 |             Krew nasza!~I nie było ani jednego, który by nie powtórzył
140   3,  26 |            do powrotu zmuszą.~Lecz ani w lesie znaleźć, ani go
141   3,  26 |          Lecz ani w lesie znaleźć, ani go w zagrodzie, około której
142   3,  26 |         razem nazad, bo się już im ani opierał, ani sprzeciwiał,
143   3,  26 |            się już im ani opierał, ani sprzeciwiał, starucha siadła
144   3,  26 |        lecz nikt się nie postrzegł ani się opatrzył, kiedy i jak
145   3,  27 |            się podniosła.~- Z wami ani z nimi trzymać niechcę -
146   3,  27 |          Hula zastępował wielu, bo ani koń zdziczały, ani żadne
147   3,  27 |       wielu, bo ani koń zdziczały, ani żadne stworzenie strasznym
148   3,  27 |        Inni wpadli do dworu, gdzie ani niewiastom, ani dzieciom
149   3,  27 |       dworu, gdzie ani niewiastom, ani dzieciom nie przepuszczono
150   3,  28 |        miał pod sobą, sam się nimi ani rolą, ani stadniną, ani
151   3,  28 |             sam się nimi ani rolą, ani stadniną, ani barciami swymi
152   3,  28 |            ani rolą, ani stadniną, ani barciami swymi nie zajmował.~
153   3,  28 |          głodzie polując, do dworu ani zajrzał. Z kałuży gotów
154   3,  28 |     różnych stron, szczególnie gdy ani bab, ani czeladzi nie było,
155   3,  28 |           szczególnie gdy ani bab, ani czeladzi nie było, co by
156   3,  29 |         dzień jesienny ni skwarny, ani zimny, po chłodnej nadchodził
157   3,  29 |         nie stało już walczyć komu ani kogo zabijać. Starszyzna
158   3,  30 |           Leszków nie było nikogo, ani Bumir, ani żaden spowinowacony
159   3,  30 |            było nikogo, ani Bumir, ani żaden spowinowacony z nimi
160   3,  30 |            całym rodzie, niektórzy ani słowu, ani przysiędze wiary
161   3,  30 |       rodzie, niektórzy ani słowu, ani przysiędze wiary nie dawali.~
162   3,  30 |    towarzyszyły mu nie trwożąc się ani śpiewem, ani gromadami ludu.
163   3,  30 |           trwożąc się ani śpiewem, ani gromadami ludu. Szli wszyscy
164   3,  Dop|          przy sobie żadnego żelaza ani żadnej broni, ale nieśli
165   3,  Dop|            potomstwem nie istnieje ani pojęcie całości jakiejś
166   3,  Dop|          je na pozór; rzeczywiście ani dotknął się usty, a tym