Tom,  Rozdzial

1   1,  7 |    fartuchem łzy ocierając, bo czuła, że coś w tym groźnego być
2   2,  14|     Trzymano ją nad nim długo. Czuła, jak się jej zmąciły myśli,
3   2,  14|        olbrzymią myśli potęgą. Czuła się śmiałą i gardzącą niebezpieczeństwem,
4   2,  14| wróżyła - poczęła Dziwa, która czuła, że jakaś siła zmusza ją
5   2,  20|     nie mrugnęła, choć ojciec, czuła, jak groźno na nią poglądał.
6   3,  24|       za kmiecia iść pragnęła, czuła jakąś trwogę, a Doman, choć