Tom,  Rozdzial

  1   1,  1  | zarumienione chmury jak dziewczęta, które się ze snu zerwały zbudzone
  2   1,  1  |          też było ślady kopyt koni, które już tam wprzódy napoju szukały.
  3   1,  1  |             skórką poobwijane juki, które starszy począł na konie
  4   1,  1  |             suszone mięso i placki, które starszy na ziemi rozłożył.
  5   1,  1  |            zwykli bardzo do rzeczy, które wozicie, swoim się radzi
  6   1,  2  |           Już się do wrót zbliżali, które im otwierać miano, gdy im,
  7   1,  2  |          nanizanych jak obwarzanki, które na rękach noszono. Były
  8   1,  2  |            przypatrując się ostrzu, które od słońca świeciło.~- Lepsze
  9   1,  2  |             pieczarach mieszkające, które małych człowieczków mają
 10   1,  2  |       właśnie patrząc na psy swoje, które dobywszy się z zamknięcia,
 11   1,  2  |             pod stół, kości gryząc, które im rzucano. Słońce się miało
 12   1,  3  |    dopuszczały nad wierzchołki, nad które mało starszych samotnie
 13   1,  3  |           chłop, z włosami długimi, które mu gruby kark okrywały.
 14   1,  3  |            Wołali już piwa i miodu, które zaraz niesiono, aby sobie
 15   1,  3  |            tak cudownie od sznurów, które mu ręce krępowały, Hengo
 16   1,  3  |        Wisza, skierowane ku niemu - które doń coś mówiło, coś, co
 17   1,  3  |           się wsłuchał był w głosy, które wewnątrz chaty się ozwały,
 18   1,  4  |           na przemiany i gąszczami, które konie łamały, liście w pyski
 19   1,  4  |       dolatywało śpiewanie powolne, które się coraz zbliżało. Cichy
 20   1,  5  |           szczap drewnianych, przez które teraz miejscami dym się
 21   1,  5  |       długimi włosami na ramionach, które mu kiwnąwszy głową, dało
 22   1,  6  |            gniew do warczenia psów, które się gryźć mają... ale wnet
 23   1,  6  |              jęki, wołanie ratunku, które nagle jakby naciskiem silnej
 24   1,  6  |             było błyszczące miecze, które gardeł szukały, i ręce duszące
 25   1,  6  |      wczorajszych gości na grodzie, które już wieść doszła o morderczej
 26   1,  6  |           niewiasty odnosiły ciała, które jezioro na brzego rzuciło,
 27   1,  6  |         czółnami płynęły ku trupom, które widniały z dala.~Hengo pośpiesznie
 28   1,  6  |           się klacze ze źrebiętami, które niewiasty doiły.~Wisz stał
 29   1,  6  |          progu posłyszał te pieśni, które nigdy w smutku na obczyźnie
 30   1,  6  |          Wejrzeniem tym dziecinnym, które złagodziło wspomnienie matki,
 31   1,  7  |      zarastała rzadko rumiane lice, które się śmiało dużymi niebieskimi
 32   1,  7  |        przebywały. W ostępach tych, które rzadko człowieka widywały,
 33   1,  7  |        ptastwa, gniazd i wiewiórek, które im nad głowami szeleściały...~
 34   1,  7  |      mruczenie i krzyki dwóch srok, które ośmielone wyjściem obcych,
 35   1,  8  |            a łupem były oskarżenia, które do ucha Chwostkowi nosił.~
 36   1,  8  |     zatrzymał się na Znosku i usta, które miał otworzyć, zamknęły
 37   1,  8  |      jesteśmy czy zwierzęta dzikie, które bez pomsty kłuć wolno?...~
 38   1,  8  |         jeden do szczupłego gronka, które się na wiec zgadzało.~Do
 39   1,  8  |         nowo żałobne to zawodzenie, które za złą wróżbę uważano, rozpoczynały.~
 40   1,  9  |          trzymając złamane drzewce, które tkwiło mu w piersi zastygłą
 41   1,  9  |             jeszcze w płomienie, co które miało najdroższego, co ojcu
 42   1,  10 |           żółte, nawet trawy blade, które się na przegniłych pasożytach
 43   1,  10 |        krwią zachodziły oczy żółte, które zbielały i kołem stanęły... ~-
 44   1,  10 |         dając iść powoli - z oczów, które przed się wlepił, znać było,
 45   1,  10 |           trzymając za pasem. Oczy, które dotąd miał w ziemię wlepione,
 46   2,  12 |           niezgłębionymi puszczami, które naówczas całą niemal tę
 47   2,  12 |          być obłamywane, bo w tych, które na ziemi leżały, mieszkała
 48   2,  12 |          kijach, siedzące na ziemi, które pójść nie mogły z korowodem,
 49   2,  12 |           widać nic oprócz blasków, które czasem złociły gałęzie u
 50   2,  12 |       wyrwał się z piersi niewiast, które gromadą ku niej pobiegły.~
 51   2,  12 |             milczeli, po siostrach, które strwożone oczy sobie rękami
 52   2,  13 |           moi ludzie mają - rzekł - które najsroższe rany goi. Niedźwiedź
 53   2,  13 |        budząc przepełznął do drzwi, które zawsze stały otworem.~Jaruha
 54   2,  13 |        tylko, że przyszedł dla ran, które miał na głowie.~Czeladź
 55   2,  13 |           czary naówczas wyciągano, które by się jej były przydały .
 56   2,  14 |         zagrody.~Z chaty na palach, które się trzęsły pod nim, wyszedł
 57   2,  14 |      niezliczone naówczas plemiona, które się różnymi imionami zwały,
 58   2,  14 |        przeszła pomiędzy gromadami, które ją ciekawymi mierzyły oczyma.
 59   2,  14 |           skóry, oręż różny i dary, które składali pielgrzymi. Tą
 60   2,  14 |           przed nią stały kamienie, które otaczały wolno płonące ognisko.
 61   2,  14 |         łuczywa i świergot ptastwa, które, otworami dostawszy się
 62   2,  14 |          jak senna na ręce stróżek, które ją trzymały. Kneź stał blady
 63   2,  14 |          jeszcze dręczyły te duchy, które mówiły przez nią. Wtem słońce
 64   2,  15 |         Przynieśli mu mięsiwa misę, które począł rwać palcami, i kubek
 65   2,  15 |            to przeciw drzwi samych, które się nagle otwarły i biała
 66   2,  15 |           głębi ciemnego więzienia, które jedno tyko wąskie okno oświecało.~
 67   2,  15 |          tymi oczyma zakrwawionymi, które niedobrze zakrywały zsiniałe
 68   2,  17 |           przestraszone stworzenie, które go jak szalone w zarośla
 69   2,  17 |            chramu wydał im stanice, które noszono przed wojskami,
 70   2,  18 |            strzeżony. Uroczysko, na które jechali, zwało się Głubiem.
 71   2,  18 |             postaciach niewieścich, które niemal wszystkie strachem
 72   2,  19 |              czy z gromad kmiecych, które już się zbierały.~Stary
 73   2,  19 |            z tych obcych błyskotek, które obficie już naówczas przywozili
 74   2,  19 |          żywi, pieśni swe i dzieje, które karmią, bogi nasze... cudzego
 75   2,  19 |          żyjący potem w pogaństwie, które ich otaczało. Tłumy jednak
 76   2,  19 |           ich, jakie to były słowa, które wymawiali, i czyby one dlań
 77   2,  19 |          naszej mowy, zwłaszcza te, które wojować muszą. Źle więc
 78   2,  19 |          jakimi mówił, i po cudach, które czynił. Nauka jego trafiła
 79   2,  19 |             się i inne cuda liczne, które dzieło boskie ugruntowały.
 80   2,  20 |          lepił sobie małe naczynka, które się nikomu na nic nie zdały,
 81   2,  20 |            miseczek kilka drobnych, które oddał Domanowi.~Znano już
 82   2,  20 |       strasznych czerwonych oczach, które krwawymi blaski pobłyskiwały
 83   2,  20 |             progu i karmił gołębie, które do niego zlatywały. Postrzegłszy
 84   2,  20 |        Doman wysiadł gryząc liście, które był zerwał na wyspie, ale
 85   2,  21 |            Pod lasem stały gromady, które nagle z niego się wyroiły.~-
 86   2,  21 |         było można pod lasem tłumy, które się poruszały, sunęły, powiększały.
 87   2,  21 |             niemal jak tych trupów, które niedawno przez ten sam próg
 88   2,  21 |          ciekawe, a płomię od szop, które do stołba przytykały, lizało
 89   2,  21 |           kamienie i belki ciskano, które ludzi jak słomę gniotły...~
 90   3,  22 |          umiem, ino pszczołom moim, które słuchają mnie, i czeladzi,
 91   3,  22 |    Wszystkim było jawne, że Myszki, które Chwostka zjadły, będą górą,
 92   3,  22 |        obcego co niemiara chodziło, które on ze psy razem karmił.~
 93   3,  22 |           ramionach kręgi mosiężne, które od uderzenia mieczem obraniały.~
 94   3,  23 |          Niewiasty, starcy, dzieci, które z pęt uwolniono, stali u
 95   3,  24 | najpiękniejsze pierścienie i kolce, które od ojca miała; dziewicze
 96   3,  24 |       dziewictwa, młodości, wesela, które się z tym dniem ofiary kończyło,
 97   3,  24 |           życie trudu, łez i pracy, które jedna miłość miała osłodzić.~
 98   3,  24 |             malowane, pstre wstęgi, które tylko z Winedy dostawano,
 99   3,  24 |          Domana i białe szaty Mili, które około siwego wiewały, wiatrem
100   3,  25 |          lądu woda niosła mu trupy, które podpływały do ostrowu, jakby
101   3,  25 |        starsze w namitkach białych, które woda porozwiązywała, i dzieci
102   3,  25 |        pobiegła też ziela zgotować, które by życie przywrócić mogło.~
103   3,  25 |            drzemała w tym czółenku, które jej życie ocaliło - dając
104   3,  25 |        ogródku różne zioła zrywała, które w chramie na wianki i kadzenie
105   3,  26 |            z tego grodu plemię złe, które nas nękało, a innego sobie
106   3,  26 |           pola wracające oglądając, które rżało na widok pana. Patrzał,
107   3,  26 |             wpadli. Obnażył blizny, które mu pozostały od strzał i
108   3,  26 |         odpychając od siebie głosy, które się rozlegały coraz silniej,
109   3,  26 |       wichrem i starością drzewami, które całe wały nieprzebyte stanowiły,
110   3,  26 |             porosły również drzewy, które wiek jego znaczyły. Wśród
111   3,  27 |             Leszku leżały psy jego, które on pieścić lubił. U nóg
112   3,  27 |      natychmiast zawalono drzwi, na które ciężki kamień się potoczył.~
113   3,  27 |             podwórze. Chrzęst wrót, które cisnąc się złamano, obudził
114   3,  27 |      gęślarz wyszedł z chłopięciem, które go ku okopom wiodło milczące.
115   3,  28 |             mężczyznom małe nożyki, które nie wiedzieć skąd dobywał.~
116   3,  28 |      chociaż kobiet dwór był pełen, które mu śpiewać i skakać musiały,
117   3,  28 |         oczyma jak węgiel czarnymi, które przedziwnie na gęślach grały
118   3,  28 |             Na deskach pozbijanych, które za stół służyły, postrzegł
119   3,  28 |     wypłacił za tyle dobrodziejstw, które otrzymał od niego, jak oni
120   3,  28 |             się zgłosić koniecznie (które mu też należało) i innych
121   3,  28 |            sowitą nagrodę.~Podarki, które dla niepoznaki przyjąć musiał,
122   3,  28 |            i polach, złożył wojsko, które i Niemcom mogło być groźnym.~
123   3,  29 |            poruszające się gromady, które naprzeciw nich występowały
124   3,  29 |             dali hasło do okrzyków, które bitwę poprzedzając służą
125   3,  29 |            obręcze miedziane dawne, które dziadom jeszcze służyły.~
126   3,  29 |          ciał wstające nagle trupy, które życie odzyskiwały, aby się
127   3,  29 |           ze strumienia do jeziora, które się zarumieniło od brzegu.~
128   3,  30 |             i pagórki z nich rosły, które mogiłami pokrywano. Roili
129   3,  30 |          gdy ujrzano, iż w miejscu, które odkopano, leżała moc wielka
130   3,  30 |            o losach Domana i Dziwy, które się też wkrótce rozstrzygnęły.~
131   3,  30 |            ręce, skoczył do czółna, które przymocowane było do dwóch
132   3,  30 |            nic z dala oprócz łodzi, które szybko uciekały. Stała więc
133   3,  Dop|           wzrostu i rozwijania się, które świadków, co by je wypowiedzieli,
134   3,  Dop|             tego świadectwa o nich, które ma w sobie coś mistycznie
135   3,  Dop|           narody, ale grupy drobne, które potrzeba obrony skupia w
136   3,  Dop|           wewnętrzne urabianie się, które mu dało siłę życia~Długosz,
137   3,  Dop|       próchnem, woskiem i żywicą, w które nieco zapuszczono ognia.
138   3,  Dop|          zostały, powieści mogilne, które kronikarze z ust ludu wziąwszy,
139   3,  Dop|            do szyszaków podobne, na które gdy uderzyły promienie słoneczne,
140   3,  Dop|        ponatykał żelaznymi kolcami, które po wierzchu przysypał piaskiem,
141   3,  Dop|            już grę całą kuglarstwa, które przebiegła żona jego dla
142   3,  Dop|          mnóstwo niesłychane myszy, które napadają Popiele i jego
143   3,  Dop|             i utuczonym prosiakiem, które przygotowane była dla uraczenia
144   3,  Dop|         jakiegoś źródła prastarego, które z taką barwą je przechowało.~
145   3,  Dop|      pozostałościami historycznymi, które mają znaczenie.~W tym wszystkim
146   3,  Dop|         pełno pomysłów pięknych, na które się składały wieki, i wartość