Tom,  Rozdzial

  1   1,  2 |       ogrzejcie się, spocznijcie i niech dobre duchy będą z wami.~
  2   1,  2 |            odezwał się krztusząc - niech go choroba omija i smutek.~
  3   1,  2 |            wam, co wiozę z sobą... Niech oczy widzą, że zwodnictwa
  4   1,  2 |        wyciągnął ku dziewczynie.~- Niech to będzie mój gościniec
  5   1,  2 |       mogiły - odezwał się Hengo - niech was bogowie długo chowają -
  6   1,  3 |           gdyby go wróg naszedł?~- Niech nas od tego bogi bronią -
  7   1,  3 |       spowolniał jakoś.~- Pijcie i niech wam tak będzie na zdrowie,
  8   1,  4 |            słuchać go nie ma komu. Niech się uczą lasy, jak żyli
  9   1,  4 |         Samowile, co wiatr trzyma. Niech rozpuści wiatrom wodze,
 10   1,  4 |            daje, a pieśń przy mnie niech zostaje...~Skończył śpiewak,
 11   1,  4 |         żmij zaryczy z głodu. Smok niech ogień ten pochłonie, niech
 12   1,  4 |         niech ogień ten pochłonie, niech mu wnętrzności przepali.
 13   1,  4 |           mu wnętrzności przepali. Niech pęknie dzika potwora. Poszedł
 14   1,  4 |         wiatry polami z nią biegą, niech rolnik wychodzi z pługiem,
 15   1,  4 |         rolnik wychodzi z pługiem, niech pastuch bydło wyżenie, niech
 16   1,  4 |       niech pastuch bydło wyżenie, niech dzieci idą na łąki - nie
 17   1,  4 |            wykrzyka: - Córka Kraka niech panuje!~Na granicy, na rubieży
 18   1,  4 |     Chcecie wojny? Wojsko sprawię, niech rozstrzyga bitwa krwawa.
 19   1,  4 |           daje - a pieśń przy mnie niech zostaje...~Nie opodal siedzący
 20   1,  5 |     namyśle zbył smerdę obojętnie.~Niech tam na waszych rękach zostanie...
 21   1,  6 |             Życiam mu nie wziął... niech gnije w ciemnicy...~Liczyć
 22   1,  6 |            rychło, oddaj pokłon... niech chłopców wojować uczą, niech
 23   1,  6 |       niech chłopców wojować uczą, niech rosną... wrócą, gdy nakażę,
 24   1,  6 |            się zbędę... Stary graf niech będzie spokojny - dodał -
 25   1,  6 |           Brunhildy przyjmujemy... niech on wam za to płaci... Nie
 26   1,  6 |         posłać wici, zebrać braci. Niech głowę starą wezmą, jeżeli
 27   1,  7 |      zwołać starszyzny wiec walny. Niech się miry nasze i opola zbiorą,
 28   1,  7 |      rozkaz stanie - rzekł Doman - niech niosą wici - ano, mówić
 29   1,  7 |       ustach kładł.~- Krom nas dwu niech o tym nikt nie wie. Jedziemy
 30   1,  7 |           Ja już nie mam nic! Nic! Niech się świat spali, niech go
 31   1,  7 |             Niech się świat spali, niech go morze pochłonie, niech
 32   1,  7 |          niech go morze pochłonie, niech ludzie wymrą, mnie już gorzej
 33   1,  7 |          powywiesza was na dębach. Niech wiesza! Nie ma moich dzieci.
 34   1,  7 |          ma. Kwiatów moich nie ma. Niech świat ginie!~Jęknął i głowę
 35   1,  8 |              Kto oszczep dźwignie, niech przybywa. Żagiew zapaloną
 36   1,  9 |          pół płaczem:~- Stary Wisz niech się pocieszy! Stanie się,
 37   1,  9 |       Zginął Wisz za was, za wiec, niech wiec stanowi o pomście za
 38   1,  9 |       Pewnie - odezwał się Doman - niech starszyzna wyrzecze, a nie
 39   1,  10|            idąc... Kneziów trzeba! Niech będą! Ale nie Chwostków,
 40   2,  12|           Światło nam lej, Kupało!~Niech czarne smoki nie śmieją
 41   2,  13|          będziemy, kneź mir łamie, niech głowę da!~- Niech da głowę! -
 42   2,  13|           łamie, niech głowę da!~- Niech da głowę! - zawołał Myszko
 43   2,  14|         Wszystkie to plemię w pień niech wytną - wołał wzburzony -
 44   2,  14|          wytną - wołał wzburzony - niech je w niewolę uprowadzą,
 45   2,  14|            je w niewolę uprowadzą, niech orzą nimi... Niech przychodzą
 46   2,  14|      uprowadzą, niech orzą nimi... Niech przychodzą Sasi, niech niszczą,
 47   2,  14|             Niech przychodzą Sasi, niech niszczą, jaszczurczy ten
 48   2,  15|         jutro do Sasów, do waszych niech jedzie... niech tu ciągną,
 49   2,  15|            waszych niech jedzie... niech tu ciągną, niech idą, niech
 50   2,  15|         jedzie... niech tu ciągną, niech idą, niech palą, tępią,
 51   2,  15|        niech tu ciągną, niech idą, niech palą, tępią, gnębią... Niech
 52   2,  15|       niech palą, tępią, gnębią... Niech tę ziemię ogniem puszczą
 53   2,  15|           posłany i dokąd. Rankiem niech wyjdzie pieszo, konia weźmie
 54   2,  15|          konia weźmie ze stadniny, niech jedzie ze znakiem ode mnie.
 55   2,  15|        znakiem ode mnie. Pierścień niech powiezie.~Biała pani, głaszcząc
 56   2,  15|         Jedź do starego - powiedz, niech mi swoich śle. Cierpiałem
 57   2,  15|       skończyć trzeba z kmieciami. Niech da ludzi, ile może, ale
 58   2,  15|       długo... dziś... tak lepiej, niech idą, niech przychodzą.~-
 59   2,  15|             tak lepiej, niech idą, niech przychodzą.~- Miłościwy
 60   2,  15|        głową pogardliwie rzucał.~- Niech gadają, niech radzą, krzyczą
 61   2,  15|            rzucał.~- Niech gadają, niech radzą, krzyczą i trzęsą
 62   2,  15|           toć zrozumieć powinni... Niech się zjadą, niech radzą.~-
 63   2,  15|        powinni... Niech się zjadą, niech radzą.~- A jeśli nie zechcą?~
 64   2,  15|        oczy.~- Zechcą? Nie zechcą? Niech tylko tu przyjadą, będziemy
 65   2,  15|           kneź, i ja zgody chcemy. Niech do nas przyjadą, niech sobie
 66   2,  15|             Niech do nas przyjadą, niech sobie ręce podadzą.~Leszek
 67   2,  15|            my zgody z nimi chcemy, niech na gród do nas zjadą. Kmiecie
 68   2,  15|               Skoro, jak naprędzej niech przybywają do nas.~Zagniewają
 69   2,  15|        ukołysz ich pięknymi słowy, niech ino przybędą. Nie odstępuj
 70   2,  16|          zgodzie z nim nie mówcie. Niech przepada on, ja, my, wszyscy!
 71   2,  16|     gdybyśmy nogi poszli mu lizać. Niech sczeźnie marnie!~Milczenie
 72   2,  16|           się na grodzie dzieje.~- Niech się tam dzieje, co chce -
 73   2,  16|          dostało. Cośmy potracili, niech w niepamięć idzie. Nie jak
 74   2,  17|        Wizun pozostał w miejscu.~- Niech każdy prawi, co na sercu
 75   2,  17|            inni. - Zgoda na niego, niech prowadzi ludzi, wici słać,
 76   2,  17|           postawić... Ogniste wici niech wszędzie będą gotowe po
 77   2,  18|           do wiedźmy.~- Pytaj jej, niech gada, co wie! - zakrzyczał
 78   2,  21|            dzieci nazad odprawcie, niech jadą. Dać im czółen, odprawić
 79   2,  21|         czółen, odprawić daleko... niech jadą do dziada i burzę przesiedzą,
 80   2,  21|            się kmiecej napijemy... Niech znają, jak u Sasów wojują...~
 81   2,  21|          krzyknął:~- Stos zapalić! Niech znają, że ich się nie zlęknę!...~
 82   2,  21|        więcej wiem... zginiemy my, niech się będzie pomścić komu...~
 83   2,  21|            do piersi przycisnął. - Niech choć zostaną do jutra...~-
 84   2,  21|            może. Głową potrząsa.~- Niech postoją... pójdą!~Gdziekolwiek
 85   2,  21|            oczyma zjeść chcieli.~- Niech się napatrzą! - zamruczał
 86   2,  21|          Górą Myszkowie!... Chwost niech sczeźnie!~Na wieżę teraz
 87   2,  21|        dymy, świetlice się palą!~- Niech kamień na kamieniu, niech
 88   2,  21|          Niech kamień na kamieniu, niech belka na belce nie zostanie...
 89   2,  21|         się położyć w podwórzach - niech dwory i szopy, i do ostatniego
 90   3,  22|       będzie... nie umieją ludzie, niech wybierają bogowie.~Wszyscy
 91   3,  22|          obracał, mówiąc:~- Lepiej niech stary ród nam panuje, byle
 92   3,  22|           choć nasze ziemie i miry niech zgodne będą, a niech wybiorą,
 93   3,  22|          miry niech zgodne będą, a niech wybiorą, jako rzekły wyrocznie,
 94   3,  22|         osobno.~- Na koń, kto żyw, niech każdy swoich ludzi zbiera... -
 95   3,  23|          za wołu stanie, bo silny. Niech żywie, śmierci z mojej naprawy
 96   3,  24|        drogi, będziecie mi bratem, niech ludzie wiedzą, że zemsty
 97   3,  24|          owiec za Pomorców wzięła. Niech kto jedzie, podpatrzy. Tumany
 98   3,  24|           dolo! Smagajcie, a żywo, niech dusza wyleci z ciała, prędzej,
 99   3,  25|      dłużej!~Leszków nie chcieli - niech wezmą, kto z brzegu, bez
100   3,  25|       ptacy, lecą,~Daleko, daleko,~Niech mój smutek wezmą~I niech
101   3,  25|           Niech mój smutek wezmą~I niech z nim ucieką...~- Albo i
102   3,  26|           mam, ściągnę do jednego, niech pola jałowieją, niech zdychają
103   3,  26|     jednego, niech pola jałowieją, niech zdychają stada, niech je
104   3,  26|   jałowieją, niech zdychają stada, niech je wilcy wyjedzą. Nam trzeba
105   3,  26|    Mówiliśmy już wiele, mówcie wy, niech usłyszym, co nam przynosicie.~
106   3,  26|            wołać ze wszech stron - niech będzie -jako rzekniesz -
107   3,  26|           będzie -jako rzekniesz - niech będzie.~Jeszcze raz okrzyknięto
108   3,  26| otaczających: - Wola bogów i wasza niech się stanie. Jakoście mnie
109   3,  26|             kto żyw i silem na koń niech siada. Dopóki wojna w domu,
110   3,  26|         kto może. Starszyzna ludzi niech zbiera pod stanice i przywodzi.~
111   3,  26|           niecnota ginie marnie... niech chwastem zarasta plugawe
112   3,  29|           na nich! następujcie!... Niech ich noga stąd nie ujdzie.
113   3,  30|         nas sąsiadów nie zmawiali.~Niech gromady spoczną, niech dzidy
114   3,  30|             Niech gromady spoczną, niech dzidy nowe i oszczepy zasmolą...
115   3,  30|         wodę". Leszkowie i kmiecie niech żyją w zgodzie. Dajcie powrócić
116   3,  30|              rzekł prędko Bumir.~- Niech przyjdą swobodnie - niech
117   3,  30|          Niech przyjdą swobodnie - niech staną przede mną i starszyzną,
118   3,  30|           starszyzną, i kmieciami, niech rzekną, czego chcą. Nie
119   3,  30|          więc do jeziora świętego, niech każdy z nas weźmie kamyk
120   3,  30|          nasi: "Jak kamień w wodę, niech przepadną w niepamięć waśnie
121   3,  30|      rzekąc:~- Skiba moja pierwszą niech będzie, ale nie jedyną;
122   3,  30|            będzie, ale nie jedyną; niech się wszelka siła składa
123   3,  30|          składa na gród i stolicę; niech każdy do pługa ręki przyłoży,