Tom,  Rozdzial

  1   1,  1 |                Z szałasu pokazała się głowa, cała włosami okryta długimi -
  2   1,  1 | niepostrzeżona, po cichu wysunęła się głowa ludzka.~Ciekawie, zrazu
  3   1,  1 |              się na suchej gałęzi nad głową starego, pochyliła ku niemu
  4   1,  1 |            krakać nad nimi... Gerda z głową zwieszoną, na rękach sparty,
  5   1,  1 |           typu ukazała się ostrzyżona głowa parobczaka, który rozkaz
  6   1,  1 |              Hendze - i pokiwał tylko głową.~- Żonę mieliście Serbkę
  7   1,  1 |           wiedźmy nasze...~Potrząsnął głową; milczeli chwilę.~- Na noc
  8   1,  2 |               cofnęła się i potrząsła głową.~- Przyjmijcie go, on wam
  9   1,  2 |               nią spojrzał, potrząsła głową i skryła się za inne. Hengo
 10   1,  2 |              spojrzała na ojca, który głową skinął, i nic nie mówiąc
 11   1,  2 |            nic się tu nie działo. Był głową domu i panem. Woli swej
 12   1,  2 |                co mieć pragnął, stary głową trząsł i odrzucał... Razy
 13   1,  2 |              Wisz, to Niemiec trzęśli głową. Jeden, to drugi coś ustępował,
 14   1,  2 |          matkę pod nogami, słonko nad głową, wodę w strumieniu, chleb
 15   1,  2 |            coś staremu Wiszowi, który głową pokiwał.~- Jedzcie spokojnie -
 16   1,  3 |          Popatrzał z ukosa na Niemca, głową potrząsnął i rzekł do swoich
 17   1,  3 |        krępowały, Hengo ze spuszczoną głową usiadł w kącie. Smerda,
 18   1,  3 |               uśmiechnął się chytrze, głową potrząsając.~- Nie boję
 19   1,  3 |             po ramieniu... ten stał z głową zwieszoną, zachmurzony;
 20   1,  4 |        obejrzał się za nimi i pokiwał głową.~Sługi z szopy niosły świeżo
 21   1,  4 |          których szedł nowozaciężny z głową spuszczoną, dalej Hengo
 22   1,  4 |         Samowile?~Głos mu się zniżał, głowa trzęsła...~- Dawniej bywało
 23   1,  4 |             leci blada, w biały Dunaj głową pada. Pieśń się o tym ludziom
 24   1,  5 |          odpowiadać, stał z pochyloną głową i zwieszonymi rękami. ~Wisz!
 25   1,  5 |         ramionach, które mu kiwnąwszy głową, dało znak, aby szedł za
 26   1,  6 |            nań niepostrzeżony groźno, głową potrząsnął i cofnął się
 27   1,  6 |            obawiał, kiwnął więc tylko głową w milczeniu.~- Powiedzcie
 28   1,  6 |             Hengo, ciągle potrząsając głową i oglądając się coraz niespokojniej
 29   1,  6 |           kiju, słuchał ze spuszczoną głową. Nie dał po sobie poznać
 30   1,  7 |           wyprostowany, z podniesioną głową - i lat mu w tym stroju
 31   1,  7 |              raźno na grzbiet siwego, głową swoich pozdrowił, ręką wskazał
 32   1,  7 |              od tych, co gadają.~Wisz głową skinął. - A dalej?~- Z Leszków
 33   1,  7 |             przecie ożogami do wrót i głowa jego w nich się ukazała,
 34   1,  7 |            tynu wysokiego ukazała się głowa ludzka okryta skórą łba
 35   1,  7 |          starzec, wychudła i żółta, z głową zawitą chustami tak, iż
 36   1,  8 |               mały, krępy człeczyna z głową krótko ostrzyżoną, z oczyma
 37   1,  9 |              ciągle stał we wrotach z głową podniesioną oczekując bez
 38   1,  9 |               ziemi, siedziała Jaga z głową spuszczoną, ubrana w najpiękniejsze
 39   1,  9 |          guślarz Słowan ze spuszczoną głową i Jaga, którą wiodły córki
 40   1,  9 |              chyba zabraknie...~Ludek głową wciąż potrząsał.~- Co ja
 41   1,  9 |             tył założone trzymając, z głową na piersi spuszczoną. Zobaczywszy
 42   1,  9 |            sobie napytać...~Potrzęsła głową, dwie łzy popłynęły jej
 43   1,  10|       człowiek mały, w szarej guni, z głową okrągłą, postrzyżoną, z
 44   1,  10|        wnętrzu.~Z dziupli ukazała się głowa szara z najeżonym włosem,
 45   1,  10|        ocierając rękawem. Pokaleczona głowa i dłonie nie wstrzymały
 46   1,  10|             jej słychać było, później głowa wysunęła się ponad skraje,
 47   1,  10|               tylko jeden młodzian, z głową podniesioną, u boku jego
 48   1,  10|            ucha.~- Pokochał?~Pokręcił głową, poczęły brzęczeć struny,
 49   1,  10|            rąk chwyciło za kraj kory, głowa się podniosła nad nią i
 50   1,  11|            siedząc na gałęzi, kręciła głową i jakby przedrzeźniała dziewczęta,
 51   1,  11|              to były... łzy!~I kiwała głową wyciągając rękę ku Dziwie. -
 52   1,  11|               jej dłoń podała. Jaruha głową potrzęsła. ~- Rodzone dwie
 53   1,  11|              wilkołakiem... Pokręciła głową.~- A na Kupale ja muszę
 54   1,  11|           stał z zakrwawionym okiem i głową wychodzący z lasu Znosek.
 55   2,  12|         ustach ruty gałązkę i trzęsła głową. - Nic się nie stanie -
 56   2,  12|            sobie. Dziwa z podniesioną głową szła przodem, wiodąc skoki
 57   2,  12|             stanąwszy do boju uderzył głową w piersi napastnika tak
 58   2,  12|         służyły. Sambor się oddalał z głową zwieszoną.~- Bywaj zdrów,
 59   2,  13|         Jaruha milczała długo trzęsąc głową.~- Hę? Dzik - rzekła - a
 60   2,  13|               przynieśli...~I trzęsła głową, brodę w ręku ściskając.~-
 61   2,  13|         zobaczyła kocie oko Znoska.~Z głową obwiązaną płachtą, z okiem
 62   2,  13|           cieczy jakiejś i kazawszy z głową spuszczoną siedzieć Znoskowi,
 63   2,  13|            ciemno, ale właśnie, gdy z głową spuszczoną klęczał przed
 64   2,  14|              wiewała. Białe ptaki nad głową jej się niosły i kwiliły,
 65   2,  14|            która zaszeleściła nad jej głową.~Weszła. Tu ogarnęła ją
 66   2,  14|          Poszeptał coś staremu, który głową potrząsł. Chwilę się wzdragał.
 67   2,  15|               jakichś wybierano.~Kneź głową pogardliwie rzucał.~- Niech
 68   2,  15|              dąb, ramion szerokich, z głową kudłatą i brodą czarną rozwianą.
 69   2,  15|          piersiach trzymała złożone i głową trzęsła tylko. Spojrzeli
 70   2,  15|               się zaśmiał szydersko i głową potrząsł niedowierzająco.~-
 71   2,  16|                milczący. Chwost tylko głową pokręcał.~- Tak się kończy
 72   2,  16|              jęku. Przy nim padł syn, głową u nóg jego. Drugi walczył
 73   2,  16|              zgonem, aż gdy siwa ojca głowa uderzyła o pomost i stoczyła
 74   2,  17|          został ni jeden, nie ocalała głowa żadna Czeladź spętano, jam
 75   2,  17|               na Lednicy. Bądźcie nam głową na tego zbójcę.~- Ja wam
 76   2,  17|              na tego zbójcę.~- Ja wam głową nie będę - zamruczał stary -
 77   2,  17|               na Miłosza siedzącego z głową spuszczoną, to na Bumira,
 78   2,  17|          Myszkę z krwawą szyją, a ten głową potrząsnął.~- Będzie na
 79   2,  17|             Spojrzał na Wizuna, który głową tylko potrząsł.~- Bumir
 80   2,  18|         niebie i ziemi, aby mu co nad głową nie zakrakało i drogi nie
 81   2,  18|                 poweselał, gdy mu nad głową zaszumiały gałęzie, gdy
 82   2,  18|              Na Głubiem!~Baba poczęła głową trząść.~- Na Głubiem, miłościwy
 83   2,  18|           jakby zapomniawszy o nim, z głową spuszczoną, nie mówiła już
 84   2,  19|             kapłana zwykle w rodzinie głowa domu zajmowała; ojciec składał
 85   2,  20|               gliny i ze swej sztuki.~Głową rozrodzonej już rodziny
 86   2,  20|        wytłuką! - zaśmiał się zdun. I głową potrząsając patrzał na jezioro.~
 87   2,  20|       Postawcie to ode mnie - rzekł i głową skinąwszy siadł w pniu swoim.
 88   2,  20|      pochwycił. Dziewczę, potrząsając głową, zarumieniło się mocno.~-
 89   2,  20|               duchom ślubowała. Wizun głową potrząsał.~- Trzeba ci inną
 90   2,  21|          znikło. Znosek z postrzyżoną głową, z wystrzelonym okiem, leżąc
 91   2,  21|           wałów, mur stoi przed nimi, głowa przy głowie, ramię przy
 92   2,  21|            liczy i policzyć nie może. Głową potrząsa.~- Niech postoją...
 93   2,  21|              konia nie zsiadł, skinął głową na Krwawą Szyję:~- Pogorzeliskoście
 94   2,  21|               na wieżę wskazał. Bumir głową trząsł.~- Wszystkich Leszkow
 95   2,  21|         przywlókł się mały człeczek z głową postrzyżoną i okiem wybitym.
 96   3,  22|            się uśmiechnął potrząsając głową.~- Waszego to nam bartniczego
 97   3,  22|               do nóg się im kłaniając głową i rękami, uśmiechała się.~-
 98   3,  24|        ogarniał.~A Jaruha piwo piła i głową potrząsała nie czekając
 99   3,  24|           poczęła, smutniejąc nagle i głową wahając z jednego ramienia
100   3,  24|              się na kiju, zmocowała i głową kiwnąwszy powlokła się dalej
101   3,  24|            szedł niemy, ze spuszczoną głową, popędzany kijami i biczami,
102   3,  25|        wszystkich do nogi.~Potrząsała głową starucha, patrząc w ziemię
103   3,  25|          mrozem zwarzone...~I trzęsła głową Jaruha, a gdy Doman milczał,
104   3,  25|        śmiejąc jeszcze podnieść oczów głową tylko, milcząc, potrzęsło,
105   3,  27|            późniejszych Miłosz stary, głowa rodu, nie pokazywał się
106   3,  28|               się jęli. Dobek milcząc głową potakiwał, a co się w nim
107   3,  29|              za siebie.~Ze spuszczoną głową, śpiesząc, biegnąc, wracała
108   3,  29|               unosił się nad Piastuna głową, a czarne kruki nad Leszkami,
109   3,  29|     zatrzymała się także, potrząsając głową.~- Ciągnie was tu, ciągnie... -
110   3,  29|              spuściła oczy, potrzęsła głową.~- Nie może być, co nie
111   3,  29|              od ognia porywali?~Wizun głową rzucił.~- Że się to i kmieciom
112   3,  30|         ukazały się wysoko, lecąc nad głową orzącego, a dwa bociany,