Tom,  Rozdzial

  1   1,  2  |          zmieści. Czaru wasze ma być tak drogie, a nasze tak
  2   1,  3  |           Gdybym nim tu nie miał być, toć są jeszcze ziemie puste,
  3   1,  3  |          na grodzie ludzie muszą być w pogotowiu, do obrony -
  4   1,  4  |        Pod mogiłą skarby wielkie być mają, których duchy pilnują.
  5   1,  4  |          nań i schował - głodnym być wolał, niż go stracić...
  6   1,  4  |         jakby życie jego pieśnią być musiało, jakby mu ona nie
  7   1,  4  |          wody twoje? Jakże mętne być nie mają, kiedy do nich
  8   1,  4  |    będzie nam królową. - Jak mam być królową waszą, kiedym bogom
  9   1,  4  |     dziewicy: - Mężem twoim chcę być Wando, lub twe ziemie ogniem,
 10   1,  5  |           Piękniż są?~- Nie mogą być piękniejsi nad nich! - odpowiedział
 11   1,  6  |        się czasem zetną... co ma być? Zadławi którego pochwyciwszy...
 12   1,  6  |       nastawało milczenie.~Późno być zaczynało, księżyc się wznosił
 13   1,  6  |       czasu na odpowiedź - muszą być już spore?... a silne? Czy
 14   1,  6  |        ze swą mową, że mu kazano być niemym i głuchym, i z ust
 15   1,  6  |             Pora - rzekł - co ma być, to się stanie... Wiec zwołać
 16   1,  7  |     czuła, że coś w tym groźnego być musiało, gdy Wisz, co od
 17   1,  7  |     cichu. Stało na tym, że wiec być ma koniecznie i że się temu
 18   1,  8  |    lasami przedarłszy, nie chcąc być postrzeżeni, Doman i Wisz
 19   1,  8  |        było nie widzialnym gdzie być, wszywał się w gałęzie,
 20   1,  8  |        jutro... każdej chwili tu być mogą.~Wisz stał nie pokazując
 21   1,  9  |         dala - toście mi powinni być radzi...~- Jam zawsze gościom
 22   1,  9  |       wami... ja wam bratem chcę być, bądźcie wy mnie też.~-
 23   1,  9  |      pomścić... nie może inaczej być. Smerda go zabił... Smerdę
 24   1,  9  |     zawstydzony.~- Ja wam bratem być chcę... bratem... - dodał.~-
 25   1,  9  |         dworze, co każecie, musi być... Każdej z nich się roi
 26   1,  10 | osiedlały na nieznanej ziemi, tu być musiały pierwsze gromad
 27   1,  10 |         pewnym oddaleniu sługami być musieli, trzymali się patrząc
 28   1,  10 |         i nie przybyć? Możeli to być? Ani ci nawet, co zwoływali?
 29   1,  10 |          zwoływali? A ci pierwsi być powinni!~To mówiąc z konia
 30   1,  10 |      król, jak go tam zwać, musi być... a pod nim my, choć jemu
 31   1,  10 |    niewolniki nasze... kneź musi być...~Zaczęto mruczeć, czarny
 32   1,  10 |       nim obstawali.~- Kneź musi być - zawołał Boimir - ano...
 33   1,  11 |       drugiej!...~- Którąż z nas być byś chciała? - spytała Żywia.~-
 34   1,  11 |             A na Kupale ja muszę być... Raz do roku młodość mi
 35   2,  12 |          z żywego drzewa musiały być obłamywane, bo w tych, które
 36   2,  12 |     tylko na Kupałę przebaczonym być mogło.~Lecz więcej śmiechów
 37   2,  12 |         gdy serce smutne, trudno być twarzy wesołą...~Podniosła
 38   2,  12 |          myślą gdzie indziej się być zdawała... może przy ojcu
 39   2,  12 |         długo.~- Mnie już tu nie być - odezwała się nareszcie
 40   2,  13 |         mrucząc.~- A zdrowym byś być chciał, miłościwy panie -
 41   2,  13 |        ranę i że nikomu przy tym być nie wolno. Stary kmieć czarów
 42   2,  13 |      Przyschła płachta odmaczaną być musiała, gdyż Znosek syknął
 43   2,  14 |     dziko na nią.~- Doman rannym być może, ale zabitym... nie!
 44   2,  14 |          zabitym... nie! nie! to być nie powinno i nie będzie -
 45   2,  15 |        słowem przychodzimy, może być rada, nie zwada... Nam kneź
 46   2,  15 |           a kędy wojna, tam musi być niewola. My wojny nie lubimy,
 47   2,  15 |         lud co chwila potrzebnym być mógł dla obrony.~I tak jak
 48   2,  15 |          kmieciów przyłączą, źle być może. Nim Sasi przyjdą -
 49   2,  16 |         ze sługi targował. Co ma być, będzie, a tego ja nie uczynię.~
 50   2,  16 |       się podobało. Co z drugimi być musiało, gdy ze stryjami
 51   2,  16 |         syciła sama, a nie mogło być lepszego ani bardziej woniejącego
 52   2,  17 |    złożyła z radości. - Możeż to być? - spytała.~- Tak jest,
 53   2,  18 |       się baba - a kopa ich może być... Ostatnie słowa wymówiła
 54   2,  18 |     smerda - a skądże byśmy nimi być mogli? Stary skinął w milczeniu,
 55   2,  19 |      poznać było łatwo, z daleka być musieli, może znad granic
 56   2,  19 |        czyby one dlań zrozumiałe być mogły.~Naówczas młodszy
 57   2,  19 |      składając ręce - a jakże to być może? Wrogów? a więc i Niemca?~-
 58   2,  19 |    królem, ani wodzem, ani panem być nie chciał. Żył u przybranego
 59   2,  20 |          wielu, a nie mógł żaden być, jeno zdunem, bo mieli upodobanie
 60   2,  20 |            I bez knezia myślicie być? - mówił stary. - Pszczoły
 61   2,  20 |         się mocno.~- Nie może to być - szepnęła cicho - nie może...~-
 62   2,  20 |         bez myśli:~- Nie może to być! Nie może!~Gdy tak rozmawiali
 63   2,  20 |        wyboru, czy chcesz siódmą być?~Bystrymi oczyma Mila spojrzała
 64   2,  20 |    kneziem był, ślepym by musiał być chyba.~- Lubczyku mi daj!
 65   2,  20 |    Powróci! Swaty przyjadą. Moim być musi.~ ~
 66   2,  21 |          w ziemi siedzi, a ma go być tyle drugie pod nią, co
 67   2,  21 |      Dziś wy mocniejsi, jutro my być też możemy... Na jednej
 68   2,  21 |     pająk olbrzymi. Nie mogło to być nic innego jak duch.~Cień
 69   3,  22 |        bym i ja kneziem nie miał być?...~Myszkowie, jak inne
 70   3,  22 |       niż rozkazywać i swobodnym być niż mieć tysiąc panów. Uciekłbym
 71   3,  22 |          Każdy by kneziem chciał być, a słuchać by się nikomu
 72   3,  22 |             Gdy inaczej nie może być, choć nasze ziemie i miry
 73   3,  23 |   spustoszonym kraju, zagarnięta być musi lub wybita.~Na obozowisku
 74   3,  24 |          zabijano, tyś tam także być musiał, przewodziłeś może
 75   3,  25 |        to sprawa, tylko niewiast być powinna.~Dziwa usłuchać
 76   3,  25 |        urok... musiałaby ona wam być posłuszną i pójść, gdzie
 77   3,  25 | zamruczała Jaruha. - Nie może to być! - żywo odparł Doman.~-
 78   3,  25 |         i kożuch na zimę, ale to być nie może.~Jaruha z ławki
 79   3,  25 |             Inaczej już nie może być, musisz mi zaraz za niego
 80   3,  25 |  Czwartyś raz przegrała i musisz być moją!~Gdy te słowa usłyszała,
 81   3,  25 |          cię piąty raz... musisz być moją - woła królewicz.~-
 82   3,  25 |        szósty raz... moją musisz być teraz...~Padła panna na
 83   3,  25 |          siódmy raz, musisz moją być teraz...~I sprawił król
 84   3,  26 |    utrapieni.~- Jakże inaczej ma być - odezwał się Ścibor stary. -
 85   3,  26 |         każdy z nas chciałby nim być... i każdy się lęka, aby
 86   3,  26 |          młodszy - ale kto ubogi być umiał pokorny i zacny, ten
 87   3,  26 |          wyniesion sprawiedliwym być potrafi...~A starszy dodał:~-
 88   3,  26 |          waszym kneziem nie miał być?... Rozum ma po temu.~-
 89   3,  26 |     dzień ostatni... Nie może to być, ażebyście wy nie poszli
 90   3,  26 |         go pod ręce.~- Ty musisz być dziś z nami - rzekli mu. -
 91   3,  26 |         domaga, a jej posłusznym być trzeba. Niechaj i Doman
 92   3,  26 |    którego zwano Krakiem, a miał być starego kneziowskiego rodu,
 93   3,  26 |          że tak pewną siebie się być zdawała i drudzy pomyśleli
 94   3,  26 |       końcu, że bez przyczyny to być nie może, młodszych dwu
 95   3,  26 |          niosła, a jeśli surowym być zmusicie mnie, będę nim;
 96   3,  27 |          z dala, czując, że może być potrzebnym. Sam kneź Miłosz
 97   3,  28 |  Przyjacielem też umiał niekiedy być takim, że życie stawił dla
 98   3,  28 |         że to wszystko i u Polan być miało, ale myślał, na co
 99   3,  28 |       jako inni, chociaż mógł mu być nie bardzo wygodnym.~- Kmieć
100   3,  28 |         trzeci, chcąc też hojnym być, kubek mu kruszcowy, przepiwszy
101   3,  28 |    wojsko, które i Niemcom mogło być groźnym.~Uzbrojenie też,
102   3,  28 |          a tych, co nimi chcieli być, pominął.~O Dobku jeden
103   3,  29 |      czym uparł, a rzekł, iż tak być ma, nie cofnął się, choćby
104   3,  29 |        wszedł, rad był pierwszym być i starał się o to, potu
105   3,  29 |         dokoła, jakby się lękała być podsłuchaną, dłonią zasłoniła
106   3,  29 |      potrzęsła głową.~- Nie może być, co nie może - odezwała
107   3,  29 |        duchu powtarzał:~- Musisz być moją!~
108   3,  30 |         gdy na obozowisku gwarno być poczynało, ze wzgórza od
109   3,  30 |          mi ją przeznaczył, moją być musi, ale ją chcę mieć z
110   3,  Dop|         równinie. Sędziami miała być starszyzna wybrana ku temu.
111   3,  Dop|        Imiona te także zdają się być przez heraldyków dla wywodów
112   3,  Dop|       umierającym księciem miały być tak rozrzewniające, że "