Tom,  Rozdzial

  1   1,  1  |          się chcieć upewnić, czy ma ją przebrnąć, czy z nią,
  2   1,  1  |    wiedząc jeszcze, czy do broni ma się brać, czy do ucieczki,
  3   1,  1  |        pod dachem naszym, zawsze ma pod nim spocząć prawo. My
  4   1,  2  |         nam nic nie stało... Nie ma się go co obawiać, bo kto
  5   1,  2  |         widzą, że zwodnictwa nie ma, a jest popatrzeć na co!~
  6   1,  2  |          to zmieści. Czaru wasze ma być tak drogie, a nasze
  7   1,  2  |      Wisz. - Każdy u siebie doma ma, czego mu trzeba - ziemię
  8   1,  3  |       też może znajdziecie. Kneź ma żonę z niemieckiego kraju,
  9   1,  3  |       nich? A Jaga dodała:~- Nie ma ich od rana. Poszły w las
 10   1,  3  |          Spod mojego dachu na co ma cię spotkać nieszczęście?~
 11   1,  3  |      smaży? Żaden z kmieciów nie ma tam swojego. Ja tam twoje
 12   1,  4  |      rzekł stary - teraz tam nie ma po co... Tam mieczyki śpiewają
 13   1,  4  |        gra... Pieśni słuchać nie ma czasu.~Westchnął. - A po
 14   1,  4  |          pieje, a słuchać go nie ma komu. Niech się uczą lasy,
 15   1,  4  |     ratunku, woła, a ratunku nie ma... Smok w pieczarze siadł
 16   1,  4  |        Noc i dzień spoczynku nie ma - pola puste, lud ucieka,
 17   1,  4  |         dzieci idą na łąki - nie ma już smoka na ziemi.~Nad
 18   1,  4  |     królestwo porzuci, dwu synów ma już u boku i córkę Wandę
 19   1,  4  |         już u boku i córkę Wandę ma jedną. Broda dorosła już
 20   1,  4  |    panować Krak z Lechem. I Krak ma ziemi połowę, i Lech połowę
 21   1,  4  |      ziemi połowę, i Lech połowę ma ziemi. Lech patrzy na brata
 22   1,  4  |        siedzi na stolicy, wianek ma miasto korony, kądziel miasto
 23   1,  4  |          męża nie chce, pana nie ma!~Rytgar kupy zbiera zbrojne,
 24   1,  4  |        ojcowie. Przyszła na mnie ma godzina, życiem bogom ślubowała,
 25   1,  5  |      mnie dziś goście, czasu nie ma... nie dać mu zażyć głodu,
 26   1,  5  |      Niemcowi - dziś jego miłość ma chmurne czoło i oczy krwawe...
 27   1,  5  |         żyją... Miast u nich nie ma ani wsi nawet... a Ludzie...~
 28   1,  5  |     piękniejszych młodzianów nie ma na świecie ani lepiej robiących
 29   1,  6  |       Jak się czasem zetną... co ma być? Zadławi którego pochwyciwszy...
 30   1,  6  |          ona. Hengo wiedział, co ma gdzie na jaw wydobyć. W
 31   1,  6  |     starymi.~- Pora - rzekł - co ma być, to się stanie... Wiec
 32   1,  7  |    Wiecie to dobrze, że Chwostek ma swoich i między kmieciami,
 33   1,  7  |             rozśmiał się Doman - ma on swoich wszędzie, doniosą
 34   1,  7  |        Stało na tym, że wiec być ma koniecznie i że się temu
 35   1,  7  |         patrząc ino, kędy umykać ma do lasu.~Ucieczka była trudną,
 36   1,  7  |        starość pociecha żadna, a ma to zostać bezkarnym?~Kneź
 37   1,  7  |        rozum jest, u mnie go nie ma. We mnie z bólu wyschło
 38   1,  7  |           że gdy go zmożecie, on ma dwóch synów za Łabą. Tym
 39   1,  7  |             Między nim a mną nie ma mowy, namowy ni rozmowy -
 40   1,  7  |        dębach. Niech wiesza! Nie ma moich dzieci. Synów moich
 41   1,  7  |          dzieci. Synów moich nie ma. Kwiatów moich nie ma. Niech
 42   1,  7  |        nie ma. Kwiatów moich nie ma. Niech świat ginie!~Jęknął
 43   1,  8  |         obwiesić drzewie. Na was ma się wywrzeć cała złość jego...
 44   1,  8  |        ni zwątpienia, myślał, co ma począć. Dwoje było tylko
 45   1,  9  |      grodzie... jeśli co do mnie ma, posłów znajdzie...~Smerda
 46   1,  9  |          nas starszyzn po mirach ma do tego prawo. Tak z wieków
 47   1,  9  |       nas - wołały płaczki - nie ma cię, panie... osierociłeś
 48   1,  10 |         sporu byli gotowi.~- Nie ma już tego, kto nas tu zwołał -
 49   1,  11 |         już na całym świecie nie ma... A ty nie idź na Kupałę...~
 50   1,  11 |        nim i nie myśl, bo go nie ma - rzekła Jaruha - a nowe
 51   1,  11 |         wziąć musiała, bo tu nie ma ani źródła, ani kamienia,
 52   2,  12 |         złego?... Co się młodość ma marnować? Doman, kmieć bogaty...
 53   2,  12 |           kmieć bogaty... Kobiet ma kilka, a żony żadnej. Ona
 54   2,  13 |     koniu i stanął u wrót.~- Nie ma Domana? - zapytał sługi,
 55   2,  13 |     którym rany zalewam, czeladź ma - odezwał się Bumir. - Zalejemy
 56   2,  15 |    zastęp, odezwał się:~- Cóż to ma znaczyć? Czy i nas myślisz
 57   2,  16 |        pan ze sługi targował. Co ma być, będzie, a tego ja nie
 58   2,  17 |         miłościwi kneziowie, nie ma już z nich ani jednego na
 59   2,  17 |    uradzą, a potracą głowy. Kneź ma Niemców w pomoc, którzy
 60   2,  17 |          Wreszcie weźmiecie go - ma on dwu synów u Niemców;
 61   2,  17 |         każdy prawi, co na sercu ma - odezwał się - na wiecu
 62   2,  17 |         się - nic strasznego nie ma... Zbierała się starszyzna
 63   2,  18 |          rzeczy...~- A złego nie ma nic? - rzekł smerda cicho -
 64   2,  18 |      szczęście... Czego się mnie ma bać? Jaruhę znacie...~Smerda
 65   2,  18 |    Głubiem, miłościwy panie! nie ma po co jechać tam... - Dlaczego?~-
 66   2,  18 |    ubogiego kmiecia Koszyczki... Ma on tu kawał ziemi i lasu,
 67   2,  19 |       towarzysza mojego nie inny ma cel, tylko szukanie dzieci
 68   2,  20 |       rzekł - zobaczysz. Młodość ma takie chuci, ale one wystygają
 69   2,  20 |        nocował?~- U zduna, który ma dziewkę ładną.~- Weźże ją,
 70   2,  20 | podnosiła.~- Ojciec mówi, że ich ma sześć! - poczęła w duchu
 71   2,  21 |        głęboko w ziemi siedzi, a ma go być tyle drugie pod nią,
 72   3,  22 |     wielu - człek prosty a rozum ma zdrowy, bystrzej widzi,
 73   3,  22 |         a rychło... w domu każdy ma co czynić. Chciało się wam
 74   3,  22 |    Słyszałam ja, że tam ładu nie ma... Kto wie? Przyszedłby
 75   3,  22 |    mnożyć głowy, kiedy i tak nie ma zgody?... - odparł stary. -
 76   3,  22 |       goryczą Krwawa Szyja - nie ma wody, nie ma zgody. Mało
 77   3,  22 |         Szyja - nie ma wody, nie ma zgody. Mało się już za włosy
 78   3,  22 |          i Pepełek ciągną?~- Nie ma co już i mówić o wyborze -
 79   3,  22 |          Ludkom i Polanom...~Nie ma u nas takich chramów i takich
 80   3,  22 |           poczęli zaklinać - nie ma czasu na długie rady...
 81   3,  22 |    nazajutrz wszyscy, z czym kto ma, tu nad Gopło, a stąd razem
 82   3,  24 |       het, pustki i węgle... nie ma nic. Sroki skrzeczą tylko...
 83   3,  24 |            Księżycowe lice, oczy ma jak gwiazdy, królewicz to
 84   3,  25 |     Poszli, poszli - już ich nie ma, ale któż wie, czy nie wrócą?~
 85   3,  25 |          w ulu bez macierzy, nie ma prowadzić, nie ma kazać
 86   3,  25 |  macierzy, nie ma prowadzić, nie ma kazać komu, zginiem, gdy
 87   3,  25 |       chramu okup dać! Wizun ich ma dosyć na posługę...~Doman
 88   3,  26 |       utrapieni.~- Jakże inaczej ma być - odezwał się Ścibor
 89   3,  26 |   kneziem nie miał być?... Rozum ma po temu.~- Piastun!... -
 90   3,  26 |        zawczasu wiedziała, gdzie ma szukać kryjówki starego
 91   3,  26 |     Dopóki wojna w domu, nic nie ma pilniejszego nad nią. Na
 92   3,  27 |          na ród wyrok padnie, że ma sczeznąć marnie z ziemi,
 93   3,  28 | odpowiedział spokojnie, iż wojna ma prawa swoje, kraj się bronić
 94   3,  28 |     jakby równi żyją - panów nie ma, niewolnika mało. Kneziom
 95   3,  28 |    Niemcowi zdało się, że go już ma w garści całego, z wolna
 96   3,  29 |       uparł, a rzekł, iż tak być ma, nie cofnął się, choćby
 97   3,  30 |       chodził długo a myślał, co ma począć, aby albo z serca
 98   3,  Dop|         świadectwa o nich, które ma w sobie coś mistycznie przejmującego,
 99   3,  Dop|      obcymi zmienia warunki.~Nie ma najmniejszej wątpliwości,
100   3,  Dop|       grobowych szczątków...~Nie ma wątpliwości, iż dzieje Leszków,
101   3,  Dop|    pierwotne, których połączenie ma stanowić późniejsze państwo
102   3,  Dop|       pochodzenia czeskiego, nie ma związku z legendą lechicką.
103   3,  Dop|       Jest to znowu węzeł, który ma łączyć Kraka i Polskę ze
104   3,  Dop|        starych powtarzające się, ma charakter ludowej powieści.
105   3,  Dop|      mimo późniejszych dodatków, ma cechy podania mogilnego
106   3,  Dop|         utworem ludowym. Legenda ma w sobie tyle wdzięku, że
107   3,  Dop|         i odbiera jej urok, jaki ma w powieści ludu. Wanda nie
108   3,  Dop|      mogiłach, który coś przecie ma w sobie z ciał i ducha szczątków