Tom,  Rozdzial

  1   1,  1  |        mierzył jej głębinę. Byłby teraz i tę głowę mógł dojrzeć
  2   1,  1  |       tych zabawek... bez których teraz żadna nie stąpi.~- Nic by
  3   1,  2  |         wewnątrz okiennicą, stało teraz otworem, tyle światła wpuszczając,
  4   1,  2  |        dolatywały do uszu jego.~- Teraz - odezwał się Hengo po chwili -
  5   1,  2  |       Hengo zdaje się, że dopiero teraz spostrzegł, iż go wydobył,
  6   1,  2  |     podobnego widzieć było można, teraz i my kmiecie ważyć się na
  7   1,  2  |           widać. Nie zdał się już teraz kamień, gdy o kruszce łatwo,
  8   1,  3  |       zabłąkał,~przywlokłem się i teraz. Dalej puszcza, iść choćby
  9   1,  3  |           spytał:~- Rozumiecie? A teraz - dodał - chodźmy; boję
 10   1,  3  |           na górę wchodzili. Lecz teraz pędził żywiej i przesunąwszy
 11   1,  4  |          dawniej! - rzekł stary - teraz tam nie ma po co... Tam
 12   1,  5  |          drewnianych, przez które teraz miejscami dym się dobywał.
 13   1,  5  |    zaczęli i dopytywać.~Niemiec i teraz nie okazywał po sobie trwogi,
 14   1,  5  |       piękności znać było. Z niej teraz tylko para oczów czarnych,
 15   1,  5  |    drużyna mieściła. Nie było jej teraz, gdyż jedni na wałach, drudzy
 16   1,  6  |       rosną... wrócą, gdy nakażę, teraz nie pora... Ja tu jeszcze
 17   1,  6  | pomordowanych pozabierać.~Z grodu teraz czeladź się na hać wysypała,
 18   1,  6  |           nie spodziewał. Śmielej teraz dążyli do brodu już znanego,
 19   1,  6  |        się nie wydawać! Milczże i teraz... bądź niemy...~Pogroził
 20   1,  6  |           odpowiadał zwykle, lecz teraz stała zamyślona i smutna.
 21   1,  7  |         chodził bosy i w płótnie, teraz się odział jak do podróży
 22   1,  7  |     wylizał i odżył, aby posłużyć teraz do zabawy.~Zwleczono potem
 23   1,  8  |         odrynami zwano. Stała ona teraz otworem i chruściane jej
 24   1,  8  |      dopiero ład będzie u nas!... Teraz zbiorą się lada żupankowie
 25   1,  9  |     nieustraszonego starca, który teraz dopiero miecza dobył spod
 26   1,  9  |           musiałaby posłuchać, wy teraz panem jesteście we dworze,
 27   1,  9  |          nie mogę...~- Druhów wam teraz trzeba, a nieprzyjaciół
 28   1,  9  |   milczący za Ludkiem, który dlań teraz ojca zastępował.~Doman kołpak
 29   1,  10 | zaświeciło oko drugie... Patrzały teraz oba... Naprzeciw zza gałęzi
 30   1,  11 |         zwróciła się do Znoska.~- Teraz mów - rzekła - gdzieś to
 31   2,  12 |         już dzień świtał za nimi.~Teraz rozpoczynało się picie i
 32   2,  12 |       sama śpieszyła i widać było teraz, że nie darmo... Jaruha,
 33   2,  12 |          się z objęcia siostry.~- Teraz chodź, Żywio moja, siostro
 34   2,  13 |     wiecuśmy nie obradzili nic, a teraz gorzej się jeszcze kroi.
 35   2,  14 |         przenosili i rozpraszali. Teraz tu tylko pozostało ich kilka,
 36   2,  14 |           gniewu pełne.~W chramie teraz nic słychać nie było, tylko
 37   2,  14 |        zadała, ale Dziwa sama już teraz nie wiedziała, jak się to
 38   2,  14 |       Była, przybywszy, ostatnią, teraz słuchały ją inne. Panować
 39   2,  14 |        patrzył - zrazu szyderski, teraz bledniejąc i jakby przelękły,
 40   2,  15 |           mówić chciał, i buchnął teraz nagle: - Więcej? Gdyby się
 41   2,  15 |         jęczał i przeklinał.~- Co teraz poczynać? Namyśliła się
 42   2,  15 |          i do pięści przychodząc. Teraz Kaszuba był panem zbywszy
 43   2,  16 |          umiał. Z grodu też ludzi teraz wysyłać nie było bezpiecznie.
 44   2,  16 |           wyjąkał stary Miłosz. - Teraz, gdy im kmiecie grożą, gdy
 45   2,  16 | radziliście się nas wprzód, późno teraz. Zwoływali oni wiec, trzeba
 46   2,  17 |        się było bowiem spodziewać teraz, że Pepełek, który Leszka
 47   2,  17 |       jakim szczęściem, uszedł... Teraz, gdy się odkryło, co miał
 48   2,  17 |     obracać na posłaniu, siedział teraz na koniu, nie przygarbiony
 49   2,  17 |              i wiem, dlaczego ich teraz nie podnoszę.~To mówiąc
 50   2,  18 |       Zrazu słuchał jej milczący, teraz już się burzyć zaczynał.~
 51   2,  18 |           i łaski u niej mam... i teraz jej ziele niosę... Jeśli
 52   2,  18 |           przechodzili na łowach, teraz jednak trudno im było się
 53   2,  18 |           spokojny... Syn tu pono teraz siedzi, a Piastunem go zowią.
 54   2,  19 |       najwyższego, wyznajemy go i teraz, choć pomniejszych duchów
 55   2,  19 |    przybędzie do mnie, wszystkich teraz wojna zajmuje... bądźcie
 56   2,  19 |         była tak stara, że ją już teraz pokolenia młode nie bardzo
 57   2,  20 |     odepchnąć od siebie. Widziała teraz dobrze, iż duchem nie był -
 58   2,  20 |       Doman smutnie, znajdował ją teraz piękniejszą jeszcze, niż
 59   2,  20 |           nie żądam. Dziewka mi i teraz w głowie, choć mnie nie
 60   2,  20 |      wiśnia pobiegła do komory.~- Teraz on mój! On mój! - wołała
 61   2,  21 |        wyprawę do wieczora.~Stali teraz wszyscy na wieży i czekali
 62   2,  21 |              zawołał - chcesz ich teraz wyprawić, aby pochwyciła
 63   2,  21 |          niech sczeźnie!~Na wieżę teraz patrzą wszyscy. Ani się
 64   2,  21 |         twarz padali przed panem, Teraz, gdy on był w niebezpieczeństwie,
 65   2,  21 |   zgorzały ciała Leszków, złożono teraz biednego chłopaka, naniesiono
 66   3,  22 |         każdy się wielkim czynił, teraz by był rad mniejszym się
 67   3,  22 |    gniewnie. -Rozbiegniemy się-li teraz potraciwszy głowy, to zginiemy
 68   3,  23 |           nami, a poznawszy kraj, teraz Niemców braci przyprowadził
 69   3,  23 |          nie będą mogli.~W obozie teraz znalazło się do zbytku wszystkiego,
 70   3,  24 |      odezwie do niej i ją weźmie. Teraz, bez ojca i matki, cicho
 71   3,  24 |          i oczy zakryła rączkami.~Teraz jakoś, gdy otrzymała to,
 72   3,  24 |      ukąsi. Zaraz by się wściekł. Teraz na grodzisku... het, pustki
 73   3,  24 |     pojęcia nie miała. Skądże się teraz wzięły te łzy i ta trwoga?...~
 74   3,  25 |           tuż - oczy jego dopiero teraz patrzeć zaczęły, jakby rozeznać
 75   3,  25 |         się wzdrygnął. - A ona ci teraz ziele nosi!~. - Nie pleć,
 76   3,  25 |        znowu dalej:~- Czy ona wam teraz zbrzydła? No, powiedzcie...
 77   3,  25 |         bieduje bardzo, gdzie jej teraz szukać, jak ją znaleźć?~
 78   3,  25 |      Poznał mnie trzy razy, co ja teraz pocznę, gdzie ja się ukryję...~
 79   3,  25 |           trzy razy, co ja pocznę teraz, gdzie ja się ukryję?...
 80   3,  25 |     szósty raz... moją musisz być teraz...~Padła panna na ziemię
 81   3,  25 |         panna ze trwogi, choć jej teraz poznać nie mógł, płachtę
 82   3,  25 |       siódmy raz, musisz moją być teraz...~I sprawił król wesele,
 83   3,  26 |       Piastun!...~I jakby dopiero teraz przejrzeli jasno, wszyscy
 84   3,  26 |           szła, boć w domu chleba teraz więcej niż kiedy było potrzeba.~
 85   3,  26 |    zawołał ktoś, ażeby grodzisko, teraz do zgliszcza tylko podobne,
 86   3,  26 |      witały króla - bartnika, tak teraz oblegały zagrodę, okrzykując
 87   3,  26 |      starego bartnika dzień i noc teraz wrzawy była pełna. Stąd
 88   3,  26 |        się nowa gotowała wyprawa.~Teraz się jej już nie lękano,
 89   3,  27 |           siedział cicho. Starzec teraz jedną tylko żył nadzieją,
 90   3,  27 |       żałując czasów. Ci, których teraz miał Miłosz, pamiętali ojca
 91   3,  28 |            odezwał się Niemiec. - Teraz chybabyście poprosili miłościwego
 92   3,  28 |           prostego kmiecia.~Dobek teraz zrozumiał dobrze, do czego
 93   3,  28 |    otrzymał od niego, jak oni oto teraz u swoich nawet zamiast pomocy
 94   3,  28 |         też, choć proste, lepszym teraz było, bo wojewodowie i ich
 95   3,  29 |            gdzie się bić miano. I teraz też usta mu się śmiały jak
 96   3,  29 |     uśmiechając się do niego. - A teraz spoczywajcie tylko...~Wizun
 97   3,  29 |          w ucho mu rzuciła:~- Już teraz, jak ją porwiecie, nie będzie
 98   3,  29 |           nieraz... stać się może teraz... Nie pójdzie po dobrej
 99   3,  30 |         jak po dwakroć wprzódy, i teraz znikli nie postrzeżeni goście
100   3,  30 |         pługu nie pamiętał nikt i teraz dopiero postrzeżono, iż
101   3,  Dop|            i posłali tych właśnie teraz pojmanych do Chagana, żeby