Tom,  Rozdzial

  1   1,  1  |         przylgłego do konia. Nie miał nawet czasu od strzały tkwiącej
  2   1,  2  |       ukazywały i pierzchały... Stare nawet baby drżąc wyglądały zza
  3   1,  2  |               a niewiastom waszym ani nawet oczów nacieszyć nie dozwolicie?
  4   1,  2  |             ręce zadrżały. Stary Wisz nawet przystąpił bliżej, a temu,
  5   1,  2  |           wszyscy, a z młodzieży nikt nawet spojrzeć na nią nie śmiał
  6   1,  3  |            obojętnie - mnie tu zwierz nawet szanuje. Innej broni nie
  7   1,  4  |           stały.~W pół dnia wszystkie nawet ptastwo ucichło, brzęczały
  8   1,  5  |             miodu... Kto go wie, może nawet kruszcu, srebra i złota!
  9   1,  5  |           Miast u nich nie ma ani wsi nawet... a Ludzie...~Westchnęła.
 10   1,  5  |            łzy ciekła... nie krzyczał nawet... a litości też nie prosił,
 11   1,  6  |               przezeń wrzawa. Już jej nawet ten głos nakazujący, ciągle
 12   1,  6  |               mógł.~Kneź śmiał się, a nawet ryczał ze śmiechu, gdy inni
 13   1,  6  |          dobył pierścienie srebrne, a nawet złote listki i kwiaty, z
 14   1,  6  |       przyniósł.~Przekupień nie śmiał nawet wspomnieć o zamianie lub
 15   1,  6  |              miał jakby kamień, co mu nawet oczu otworzyć nie dawał
 16   1,  7  |           siłą, on las czuł i w obcym nawet wiedziałby, jak się obrócić.~
 17   1,  7  |      podszywały. Lot ptaków uczył go, nawet i zwierz, którego płoszyli,
 18   1,  7  |              czoła, zasępiły się oczy nawet wesołemu Domanowi. Przebrało
 19   1,  7  |           wywijały kijami. Stary Wisz nawet parę razy za mieczyk chwycił,
 20   1,  7  |          pierzchały przed nimi. Gęste nawet drzew wierzchołki pełne
 21   1,  7  |              mnie dzieci, gdyby wziął nawet życie... nie dbam o nie.
 22   1,  7  |                siłem stracił, pamięć, nawet do pomsty ochotę. Idźcie,
 23   1,  8  |     pochlebstwem, którego nie słuchał nawet. Nazywano go też hardym,
 24   1,  8  |          zamknęły się. Nie powstawszy nawet nikogo zawrócił się od progu,
 25   1,  8  |           wszystkich - rzekł Znosek - nawet psy podwórzowe po imieniu...
 26   1,  8  |           stary Ziemba... nieprawdaż? Nawet wiem, z czym przychodzi
 27   1,  8  |     przygotowań nadchodziła szybko, a nawet do ziemi ucho przyłożywszy
 28   1,  9  |         siedzieli i płakali. Nie było nawet komu o pogrzebie pomyśleć,
 29   1,  10 |              świecące, porosty żółte, nawet trawy blade, które się na
 30   1,  10 |        przybyć? Możeli to być? Ani ci nawet, co zwoływali? A ci pierwsi
 31   1,  10 |             nim odezwali się wszyscy, nawet czeladź z łąki wtórowała
 32   1,  11 |               na jedną całość. Śmierć nawet przychodziła z uśmiechem
 33   2,  12 |               nie było wolno. Gałęzie nawet suche z żywego drzewa musiały
 34   2,  12 |                lecz ani razu, ni razu nawet okiem nań nie rzuciła. Chłopak,
 35   2,  12 |          owieczki bure i konie, i psy nawet... i studnię, z której wodę
 36   2,  13 |            powiedzieć było. Niepewien nawet był, czy się godzi zdradzać
 37   2,  13 |               słuchał i umilkła. Duży nawet na drzwi jej wskazał. Wiedźma
 38   2,  13 |            sobie zebrał dużą drużynę, nawet między naszymi... Bodaj
 39   2,  13 |              spokojnie u ognia i może nawet żałowała, że go nie powieszono,
 40   2,  14 |             którego z dala, od Wisły, nawet od Łaby, od Odry przychodzili
 41   2,  14 |            miłej, braciom, wszystkim, nawet ptakom, co koło naszej latały
 42   2,  14 |             Bużanie od Buga, Chorbaci nawet i niezliczone naówczas plemiona,
 43   2,  14 |            roztargniona i nie okazała nawet, czy ją powieść obeszła.
 44   2,  14 |        dzikiemu zwierzęciu i robakowi nawet, a nie godziłoby się dziewczynie?~
 45   2,  14 |           ziemią... Stary nie pobladł nawet, milczał obojętny; ręka
 46   2,  15 |               ale tu nie ufać nikomu, nawet swojej drużynie.~Zmarszczył
 47   2,  15 |             jeszcze! Nie odpowiadając nawet na pytanie Chwost krzyknął
 48   2,  15 |            kalectwie wzbudzały litość nawet w ludziach do podobnych
 49   2,  17 |               koniu, nie przygarbiony nawet, jak dąb wiekowy twardy
 50   2,  17 |            stary Miłosz odpowiadać mu nawet nie chciał. Wtem czółen
 51   2,  18 |               nucąc i zdawało się, że nawet nadjeżdżających nie usłyszała
 52   2,  18 |              po cichu umykał. Wkrótce nawet wrzawy już słychać nie było.
 53   2,  19 |               Polańskich lub zza Łaby nawet, bo coś jakby niemieckiego
 54   2,  19 |          miłować jest prawem, miłować nawet tych, którzy są nieprzyjaciółmi.~-
 55   2,  19 |         rozlewał, i zabijała truł ród nawet własny... Dlatego cierpieć
 56   2,  19 |             ognie podobne... w lasach nawet zapaliły się stosy i łunami
 57   2,  20 |                często ludzie z daleka nawet tu garnki kupowali, szczególnie
 58   2,  20 |          nikomu ich nie dawał. Mówili nawet ludzie, że dziecinniał,
 59   2,  20 |              ją trwoga ogarniała, aby nawet u ołtarza zemsty nie szukał.~
 60   2,  20 |           żupana i on też na nią. Raz nawet w uśmiechu zza różowych
 61   2,  20 |             ty moja! Znam wszystko, a nawet i to, że ci się hożego,
 62   2,  21 |             pieczeniu chleba pomyśleć nawet było trudno, bo nie na długo
 63   2,  21 |            leżał, nie poruszywszy się nawet. Zasnęli dziwnie jakoś,
 64   3,  22 |           Wiszów syn, i innych wielu, nawet z kończyn ziemi i z puszcz
 65   3,  22 |            dawno, i nie słyszał o nim nawet.~- Nóż miałem w boku, krwi
 66   3,  23 |            podpełznąwszy widzieli ich nawet, ale sił obliczyć nie mogli.~
 67   3,  23 |              piasku, a nikt im chleba nawet nie rzucił. Stado psów ujadało
 68   3,  23 |              oczy i czoła, nie sycząc nawet, choć ich powrozami do krwi
 69   3,  23 |              nie myślał - utrzymywali nawet kmiecie, że kneziowie, klęską
 70   3,  23 |              po drodze, wieźli z sobą nawet beczki z miodem i piwem,
 71   3,  23 |               się nie mogąc uciec ani nawet ruszyć inaczej, tylko wlokąc
 72   3,  25 |           oczy osłupiałe nie mrugnęły nawet ani się łzą zwilżyły.~Choć
 73   3,  25 |            się spodziewać było można, nawet napadu nocnego garści jakiej
 74   3,  25 |         własna ręka zadała. Zdało się nawet dziewczynie, że ją może
 75   3,  25 |              to miała, ptasiego mleka nawet jej nie brakło... Aż gdy
 76   3,  26 |               waszych patrząc, z nami nawet na radę iść nie chcecie?
 77   3,  26 |               wybierać i że najgorszy nawet lepszy był od żadnego.~-
 78   3,  26 |              ukrył, że go wyszukać, a nawet na ślad trafić nie mogli.~
 79   3,  27 |            naleganiem wrócili, już im nawet wrót nie otworzono.~Jednego
 80   3,  27 |              wszystko z podwórza, psy nawet powlekły się za Leszkiem.
 81   3,  27 |             trupami zasłanym; zdrajcy nawet, co wrota otworzyli, gdy
 82   3,  28 |              niewolnika mało. Kneziom nawet gromady wielkiej woli nie
 83   3,  28 |             on podobnie myślał, dodał nawet, że wybór Piastuna przyjął
 84   3,  28 |        młodych Pepełków - odważył się nawet szepnąć, iż Dobek widzieć
 85   3,  28 |           znanego sprzętu, którego on nawet, w prostocie swej, użytku
 86   3,  28 |            jak oni oto teraz u swoich nawet zamiast pomocy znaleźli
 87   3,  28 |               podszepnął śmiejąc się, nawet mu pannę niemiecką, pokrewną,
 88   3,  28 |               zbyt był wzburzony, aby nawet mógł łajać - iskrzyły mu
 89   3,  29 |            się wroga, nie ruszyli się nawet z miejsc swoich. Pomorcom
 90   3,  29 |        stwardniałej skóry jego żelazo nawet wziąć nie mogło, bliznami
 91   3,  29 |               i huba przykładane krwi nawet całkiem zatamować nie mogły.
 92   3,  29 |              pierwsza, tak że i Doman nawet nie dostrzegł, kiedy mu
 93   3,  30 |          podszedł do niej nie witając nawet, jakby ją wczoraj dopiero
 94   3,  Dop|      organizmu - który nieprzyjaciele nawet wynoszą wysoko - i jako
 95   3,  Dop|            podania ciemne. Podania te nawet czerpać już dziś musimy
 96   3,  Dop| Bolesławowskie.~Kronikarze nie umieją nawet zrazu jednostajnie nazwać
 97   3,  Dop|               łzy fałszywymi brata, a nawet panowanie jego trwa lat
 98   3,  Dop|               zamęścia, a Długosz wie nawet, jak wymownie przemawiali
 99   3,  Dop|               tak rozrzewniające, że "nawet posągi spiżowe zdobiące
100   3,  Dop|             im spoczynku, rzucają się nawet na odpędzające straże, przeciskają